97واجب نيست و مىتوانند با مردان روبهرو شوند. 1
با توجه به معناى لغوى حجاب و نيز كاربرد آن در اصطلاح روايات و فقيهان شيعه و اهل سنت، به دست مىآيد كه اين آيه، هيچ دلالتى بر وجوب پوشش و تَسَتُّر بر همه زنها ندارد. در ضمن، هرچند مسئله همسران پيامبر(ص) در كل آيه و برخى آيات قبل و بعد از آن مطرح است، ولى اين قسمت از آيه، حكمى است براى مردانى كه به خانه پيامبر(ص) براى مهمانى، سؤال يا هر نوع درخواستى وارد مىشدند.
حال كه بر مردها واجب است درخواست خود را از پشت پرده، از همسران پيامبر(ص) مطرح نمايند، بر همسران پيامبر(ص) نيز لازم است كه پشت حجاب و مانع قرار گيرند. در واقع حجاب همسران پيامبر(ص) لازمه اين حكم است.
اما شهرت اين آيه به نام حجاب، به سبب استفاده از اين واژه در آيه است و شايد همين مسئله، موجب اشتباه برخى شده است كه آيه را به عنوان حكم وجوب حجاب فرض كردهاند و حال آنكه مسئله پوشش و پوشاندن بدن از نامحرم، در آيات «غضّ» سوره نور، به طور روشن و كامل، بيان شده است و نمىتوان از اين آيه، چنين وجوبى را برداشت كرد. آنچه از اين آيه فهميده مىشود، اختصاصى بودن اين حكم براى بيت و حريم پيامبر(ص) است.
اين مسئله كه بايد ديگر زنان نيز از پشت پرده با مردان حرف بزنند يا درخواستهاى آنها را پاسخ دهند، نه از آيه برداشت مىشود، نه مستند روايى دارد و نه هيچ فقيهى به آن فتوا داده است؛ اگرچه روح قوانين اسلام در روابط زن و مرد، رعايت حريم براى تطهير قلوب است.
اما اينكه اين آيه، حكم اختصاصى براى همسران پيامبر(ص) به طور خاص و حكم حجاب و پوشش براى همه زنها به طور عام باشد، صحيح به نظر نمىرسد؛ زيرا آيه، هيچ دلالتى بر اين مسئله ندارد. بلكه حكمى است براى مردها