79مىتواند با زن پدر خود كه قبل از رابطه زناشويى، طلاق داده شده است، ازدواج كند، مىگويند نه؛ حال آنكه پيامبر(ص) حرمتش اعظم از پدران است». 1
روايت زراره
«زرارة بن اعين» از امام باقر(ع) نقل مىكند كه حضرت فرمود: «آنها اگر مؤمن باشند، حلال نمىدانند كه كسى با مادرانشان ازدواج نمايد و حال آنكه زنهاى پيامبر(ص) در حرمت مثل مادران آنهايند». 2
نتيجه
فقيهان شيعه، درباره همسران پيامبر(ص)، قائل به حرمت نكاح ابدى مىباشند؛ در دسته اول، به نص آيه و در دسته دوم و سوم، به سبب عمل به ظاهر كلمه «ازواجه» و نيز روايات نقل شده از امام باقر(ع) كه حضرت حكم مذكور در آيه را شامل همه همسران پيامبر(ص) مىدانند و حكم امهات المؤمنين را درباره آنها جارى مىكند و با استدلالى زيبا آنها را به زن پدرى كه قبل از رابطه زناشويى، طلاق داده شده است، تشبيه مىكنند كه اطلاق عنوان «زن پدر» بر او باقى مىماند و عقد او بر پسر آن مرد حرام است؛ هم براى احترام به حريم خصوصى پدر و هم براى احترام به عنوان مادرى. همچنين درباره همسران پيامبر(ص)، هم براى احترام به حق و حريم خصوصى پيامبر(ص) و هم به لحاظ احترام به مقام مادر است كه خداوند آنها را به علت انتسابى كه با پيامبر(ص) دارند، مادران مؤمنان ناميد.
جمعبندى نظر فريقين
درباره دسته اول از همسران پيامبر(ص)، همه فقيهان شيعه و اهل سنت بر حرمت نكاح آنها اتفاقنظر دارند. اما فقيهان اهل سنت، درباره دسته دوم و سوم،