78داشته و چه آنهايى كه طلاق داده شدهاند يا مستعيذه يا فسخ عقد شدهاند. بنابراين نكاح با همه آنها بعد از پيامبر(ص) حرام است.
دلايل فقيهان شيعه
1. نص آيه كريمه، به طور قطع، زنهايى را كه در حريم پيامبر(ص) بوده و كنار حضرت زندگى مىكردهاند، دربرمىگيرد.
2. ظاهر آيه، آن دسته از زنهايى را نيز كه رابطه زناشويى نداشتهاند، شامل مىشود و لفظ «ازواجه» آنها را دربرمىگيرد. از اينرو عقد اينها از باب عمل به ظاهر آيه و نيز رواياتى كه از امام باقر(ع) در اصول كافى نقل شده، حرام است كه در ادامه به آنها مىپردازيم.
3. عقد مستعيذه و مورد فسخ نيز از باب عمل به ظاهر ازواجه و به استناد روايات، حرام است.
روايات مورد استناد
روايت حسن بصرى
وقتى پيامبر(ص) وفات نمود و ابوبكر خلافت را به دست گرفت، دو نفر از همسران پيامبر(ص) كه يكى مورد فسخ بود و يكى مستعيذه، نزد ابوبكر آمدند و گفتند ما خواستگار داريم و مىخواهيم ازدواج كنيم. عمر و ابوبكر گفتند مختاريد يا بر شما حجاب بزنيم (مثل همسران ديگر پيامبر(ص)) يا ازدواج كنيد. آنها نيز ازدواج را اختيار كردند و ازدواج نمودند؛ ولى همسر يكى از آنها جذام گرفت و همسر ديگرى، ديوانه شد.
«عمر بن اذينه» مىگويد اين حديث را براى «زراره» و «فُضيل» نقل كردم. آنها نيز از امام باقر(ع) روايت كردند كه حضرت فرمود: «خدا چيزى را نهى نكرد؛ مگر آنكه عصيان شد؛ حتى همسران پيامبر(ص) را بعد از او شوهر دادند». حضرت در ادامه، نام اين دو زن را برد و سپس فرمود: «اگر سؤال كنى از آنها كه آيا انسان