63اما ارتباط قصه زيد و زينب با اين مسئله، معلوم نيست؛ مگر آن سخنى كه «غزالى» گفته است. ¹ استدلال قائلان به اين مسئله، قصه ساختگى و باطل و به تعبير سيد مرتضى، «روايت خبيثه‌اى» ² مى‌باشد كه در برخى كتب حديث، تاريخ، سيره، فقه و تفسير، به مناسبت بيان شده است.

خصيصه چهارم: اعطاى كوثر

خداوند مى‌فرمايد:

(إِنّٰا أَعْطَيْنٰاكَ الْكَوْثَرَ فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَ انْحَرْ إِنَّ شٰانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ) (كوثر: 1- 3)

به يقين ما به تو كوثر [و خير و بركت فراوان] عطا كرديم. پس براى پروردگارت نماز بخوان و قربانى كن [و بدان] دشمن تو به يقين ابتر و بريده‌نسل است!

كوثر، از جمله ويژگى‌ها و امتيازاتى است كه خداوند به پيامبرش(ص) عطا كرده و او را به وسيله آن، بر ديگران فضيلت و شرافت داده و به او امر فرموده است كه به شكرانه اين فضيلت و امتياز بزرگ، نماز بخواند و نحر كند.

واژه‌شناسى «كوثر»

«كوثر» در لغت از ريشه «كثر» و براى مبالغه آمده است. ³ از اين‌رو برخى آن را به معناى كثير از هر شىء ⁴ و برخى ديگر، به معناى خير كثيرى مى‌دانند كه به پيامبر(ص) عطا شده است. ⁵ در مجموع مى‌توان گفت كوثر براى مبالغه در كثرت و كثير است و براى نشان دادن «بسيارى و زيادى» است.