105نموده است و شاهد، بايد عادل باشد، بنابراين همه آنها عادلاند». 1
2. ديدگاه شيعه و ادله آن: همانگونه كه در خصيصه «خير امت» بودن امت پيامبر(ص) گفتيم، شيعه براساس مبانى فكرى خود معتقد است، تنها كسانى كه عدالتشان ثابت است، مىتوانند مشمول اين خصائص گردند. بنابراين با توجه به بيانات اهلبيت(عليهم السلام) و تصريح آيات و تفسير بعضى از آيات با بعضى ديگر، هركسى شرايط موجود در آيه را كسب نمايد، مىتواند همانگونه كه در زمره «خير امت» قرار مىگيرد، امت وسط و شاهد بر ساير خلايق نيز باشد.
در روايت امام صادق(ع) تأكيد شده است كه اگر كسى فكر كند، مقصود از شاهد بودن بر ساير خلق، جميع اهل قبله است، به اشتباه رفته است. مگر ممكن است كسى را كه خدا در دنيا شهادتش را بر صاعى از خرما نمىپذيرد، در آخرت او را شاهد بر ساير خلق قرار دهد و شهادت او را بر جميع امم گذشته بپذيرد؟! 2
تحليل و بررسى نظريه اهل سنت
ابنحجر عسقلانى مىگويد:
صحيحترين چيزى كه من به آن رسيدهام، اين است كه صحابى كسى است كه ملاقات كرده باشد پيامبر(ص) را در حالىكه به او ايمان آورده باشد و بر اسلام هم مرده باشد. بنابراين كسى كه ملاقات كرده پيامبر(ص) را چه زياد و چه كم، از پيامبر(ص) روايت كرده باشد يا نكرده باشد، با پيامبر(ص) در جنگى شركت كرده باشد يا نكرده باشد و حتى كسى كه يكبار پيامبر(ص) را ديده، ولى با پيامبر(ص) ننشسته و كسى نيز كه پيامبر(ص) را به سبب كورى، نديده است، داخل در اين تعريف است.
سپس مىنويسد: «حتى كسى كه مرتد شده و دوباره به اسلام برگشته است؛