104همانگونه [كه قبله شما، يك قبله ميانه است] شما را نيز، امتى ميانه [و معتدل] قرار داديم تا بر مردم گواه باشيد و پيامبر هم بر شما گواه باشد.
(وَ جٰاهِدُوا فِي اللّٰهِ حَقَّ جِهٰادِهِ هُوَ اجْتَبٰاكُمْ وَ مٰا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِي الدِّينِ مِنْ حَرَجٍ مِلَّةَ أَبِيكُمْ إِبْرٰاهِيمَ هُوَ سَمّٰاكُمُ الْمُسْلِمِينَ مِنْ قَبْلُ وَ فِي هٰذٰا لِيَكُونَ الرَّسُولُ شَهِيداً عَلَيْكُمْ وَ تَكُونُوا شُهَدٰاءَ عَلَى النّٰاسِ فَأَقِيمُوا الصَّلاٰةَ وَ آتُوا الزَّكٰاةَ وَ اعْتَصِمُوا بِاللّٰهِ هُوَ مَوْلاٰكُمْ فَنِعْمَ الْمَوْلىٰ وَ نِعْمَ النَّصِيرُ) (حج: 78)
و در راه خدا آنگونه كه سزاوار اوست، جهاد كنيد، او شما را برگزيد و در دين [اسلام] كار سنگين و سختى بر شما قرار نداد. از آيين پدرتان ابراهيم پيروى كنيد. خداوند شما را در كتابهاى پيشين و در اين كتاب آسمانى، «مسلمان» ناميد؛ تا پيامبر گواه بر شما باشد و شما گواهان بر مردم. پس نماز را برپا داريد و زكات را بدهيد و به خدا تمسك جوييد كه او سرپرست [و ياور] شماست؛ چه سرپرست خوبى و چه ياور شايستهاى.
خداوند به امت پيامبر(ص)، به لحاظ انتسابشان به پيامبر(ص)، ويژگىهايى داده است كه در صورت رعايت و تحقق تمامى شرايط آن فضايل، مىتوانند مورد عنايت ويژه خداوند قرار گيرند. خداوند، پيامبر(ص) را شاهد بر همه و امت او را نيز شاهد بر ساير خلق قرار داده است. در دو آيه از قرآن، خداوند به اين موضوع، اشاره نموده است.
چيستى و چرايى شاهد بودن
در اينكه چه كسى شاهد است و چرا، دو ديدگاه وجود دارد:
1. ديدگاه و ادله اهل سنت: با توجه به اعتقادى كه اهل سنت در عدالت صحابه دارند و همه صحابه را عادل مىدانند، اين آيه را شاهد بر عدالت صحابه دانسته و گفتهاند: «چون خداوند آنها را به شاهد بودن بر ساير امم، توصيف