265
ب) تشيع صادقانه
مهمترين عنصر هويتى و تاريخى نخاوله كه همه ساله قلوب صدها هزار زائر مشتاق ايرانى را به سمت خود مىكشاند، تشيّع زلال و صادقانه آنان است كه بىهيچ هراس و تقيّهاى در طول تاريخ ابراز شده است؛ چنانكه بيشتر متون تاريخى هم از اين ويژگى برجسته سخن گفتهاند. در اين ميان فرقى بين مورخان شيعه و سنى، و غربى و شرقى ديده نمىشود.
«عبدالرحمن بن عبدالكريم انصارى»، شخصيتى محلى كه در سال 1783ميلادى فوت كرده، در كتاب خود «تحفة المحبين و الاصحاب» درباره خاندان مدينه در قرن هيجدهم ميلادى، به شيعيان نخاوله پرداخته و مىنويسد:
«بيت النخلى» كه عوام آن را «النخولى» مىنامند، مردمانش امروزه به كشت نخل مشهورند. اينان طوائف و مردمان فراوانى هستند كه همگى شيعيان بد (شيعه شنيعه) هستند و نشانه رفض [و تشيعشان] فراوان است. يكى شهرت است. 1
ديگر آنكه جنازههاى خود را [پيش از دفن] به حرم نمىآورند. همه اينها به دليل وجود قبر شيخين است. همچنين مردگان خود را در كنار قبور سنيّان دفن نمىكنند. بر جنازه سنيان حاضر نمىشوند؛ آن را غسل نمىدهند و سنيان هم بر جنازۀ آنان حضور نمىيابند. نخاوله هيچيك از فرزندان خود را ابوبكر، عمر، عثمان، عائشه و حفصه نمىنامند. نه دختر از سنيان مىگيرند و نه به آنان دختر مىدهند.
همين ويژگى ارزشى و تاريخى نخاوله موجب شده كه همواره بيشتر سنيان مدينه آنها را مورد بىمهرى و تحقير قرار داده، كارهاى پست با درآمدهاى