54مى‌خواند، آن را به‌خوبى به‌خاطر داشته باشد. اگر ازروى كتاب مى‌خواند، در خواندن آن دقيق باشد و اگر نقل به معنا مى‌كند، به معانى آن آگاه باشد. ¹

4. سيوطى (متوفاى 911 ه.ق) مى‌نويسد:

ضابط، كسى است كه به هنگام نقل حديث، غافل نباشد. اگر حديث را از حفظ مى‌خواند، آن را خوب از بَر باشد. اگر حديث را از روى كتابش مى‌خواند، كتابش را از تبديل و تغيير، حفاظت كند و اگر حديث را نقل به معنا مى‌كند (در مقابل نقل به خود لفظ حديث)، به آنچه موجب نقل به معنا مى‌شود، عالم و آگاه باشد. ²

5. محمد طاهر الجوابى نيز كه از ديگر انديشمندان معاصر اهل سنت مى‌باشد، معتقد است:

الضبط: هو اليقظه، بأن لايكون الراوي ساهياً او نائماً حين الأخذ، بل مميّز الصواب من الخطأ و تستوعب حافظته ما يسمعه و يبعد زواله منها و يستطيع استحضاره إنْ حدّث من حفظه و ينتبه إلى كلّ خطأ يتسرّب إلى كتابه من تغيير و محو إن كان يروي منه و تستمرّ اليقظه من السماع إلى الأداء. ³

ضبط، به‌معناى آگاهى و هشيارى است؛ بدين‌معنا كه راوى حين اخذ روايت، خواب يا فراموش‌كار نباشد. بلكه درست را از خطا تشخيص دهد و آنچه مى‌شنود، فراگيرد و برطرف‌شدنش، بعيد باشد و بتواند به هنگام نقل روايت، از حفظ آن را بيان نمايد و هر خطا و اشتباهى كه ممكن است در كتابش رخ دهد، به هنگام نقل از كتاب، به‌راحتى آنها را تشخيص دهد و اين هشيارى و آگاهى، از هنگام شنيدن تا زمان نقل حديث براى ديگران، ادامه داشته باشد.