74است كه بانويى كه در مزار منسوب به حضرت زينب(عليها السلام) در مصر مدفون است، زينب، بنت يحيى است. مردم مصر كاملاً به اين مزار اعتقاد داشته و كرامات زيادى براى ايشان نقل كردهاند كه ابن زيات در كتاب «الكواكب السيارة» صفحه 87، آنها را بيان كرده است.
در مباحث پيشين بيان كرديم كه خليفه فاطمى، ظافر، پياده مزار ايشان را زيارت مىكرد. اگر اين بانويى كه در مصر به خاك سپرده شده است، حضرت زينب كبرى، بانوى خردمند بنىهاشم بود، بىگمان مقريزى، سيوطى، سخاوى و حافظ سلفى، در آثار خود از مقبره ايشان صحبت مىكردند؛ همانطورى كه مقبرههاى ديگر زنان علوى دفن شده در مصر را ذكر كردهاند. اما در كتابهاى آنان، هيچ اثرى از چنين مزارى وجود ندارد.
گفتار هشتم: برخى از مزارهاى جعلى و ساختگى در مصر
شايد يك پژوهشگر از رويارويى با قبرهاى بىاصالت در مصر شگفتزده شود؛ قبرهايى كه گذشته مشخصى ندارند و دستهاى ناپاك، براى جلوگيرى از تنگدستى، برطرفكردن سختىهاى معيشت يا به دلايل ديگر، يك شبه آنها را به وجود آوردهاند. براى نمونه مىبينيم كه در شهر «جيزه» مصر، قبرى وجود دارد كه منسوب به صحابى معروف، ابوهريره دوسى است. روى اين قبر بنايى باشكوه و ضريحى قرار گرفته است كه عمامه بزرگى بر روى آن قرار دارد. خيابان معروفى نيز به نام او نامگذارى شده است. مقبره او دربانان و خادمان بسيارى دارد و وزارت اوقاف مصر، هزينههاى هنگفت و سرسامآورى براى آنان مىكند؛ حال آنكه تاريخ براى ما بيان مىكند كه ابوهريره در سال 59 ه.ق در قصر عقيق از دنيا رفت؛ جسدش به مدينه منتقل گردد، در بقيع به خاك سپرده شد و وليد بن عتبه بن