73 بنت الإمام علي بن ابي‌طالب صلوات الله عليهما و على آبائها الطاهرين و أبنائها المكرمين. ¹

و اينكه مساجد از آن خداست؛ پس هيچ‌كس را با خدا نخوانيد. اين چيزى است كه بنده پروردگار و وليش ابوتميم، امير المؤمنين، امام العزيز بالله، درود و سلام خدا بر ايشان و پدران و فرزندان بزرگوارش باد، به آن دستور داده است تا اين مزار بر روى مرقد بانوى پاكدامن، دختر زهرا (عليها السلام)؛ زينب، دختر امام على بن ابى‌طالب، درود و سلام پروردگار بر ايشان و پدران و فرزندان بزرگوارش باد، ساخته شود.

اين مزارى كه كوهينى آن را توصيف مى‌كند، متعلق به زينب كبرى، دختر اميرمؤمنان(ع) نيست؛ چرا كه اگر آن بانو، مزارى در مصر داشت و به اندازه‌اى باابهت و باشكوه بود كه كوهينى نقل مى‌كند، چرا از چشم جهانگردان و مورخان ديگر پنهان مانده و آنان اسمى از آن به ميان نياورده‌اند؟ چرا اين مزار از ديد معاصر كوهينى، و مورخ بزرگى همچون حسن بن ابراهيم بن زولاق مخفى مانده است كه تلاش خود را صرف ثبت حوادث خاص مصر كرده بود؟ وى متوفاى سال 388ه.ق و كسى است كه در همان زمان كه كوهينى وارد مصر شده و اين مزار را ديده، زنده بوده است. حسن بن ابراهيم، ورود فرزندان نسبى امام على(ع) به مصر را انكار مى‌كند و مى‌گويد: «اولين كسى كه از فرزندان على(ع) وارد مصر شد، سكينه، دختر على بن حسين(ع) است». همان‌طورى كه در مطالب پيشين به اين موضوع اشاره نموديم.

ظاهراً اين مزار، متعلق به زينب، بنت يحيى متوج بن حسن انور بن زيد بن حسن بن على بن ابى‌طالب(ع) است. شيخ الأزهر، محمد بخيت المطيعى نيز معتقد