191بدهد. 1 مرتبه سوم، پاككردن نيت از اهداف و لذات ظاهرى در عبادت است؛ چنانكه ائمه(عليهم السلام) فرمودهاند؛ گروهى عبادت را براى ترس از جهنم يا براى رسيدن به نعمتهاى بهشتى انجام مىدهند. چنين عبادتى، به منزله كار بردگان يا معاملهگران است. 2
اهل اللَّه در قبال عبادت خويش، سودى نمىخواهند؛ گرچه اين سود، حور و قصور باشد.
فقط يك گروهاند كه عبادت را فقط با هدف بندگى خداوند (حباً لله) انجام مىدهند و انگيزهاى جز خود خداوند ندارند؛ آنان اهل حب و جذبهاند و اصفياء اللَّه محسوب مىشوند و به اين مقام دست مىيابند. 3
آرى، قربانىكردن، عمل به سنت ابراهيم(ع) است؛ پيامبرى كه نفس خويش را در مسلخ عشق كشت و به ذبح فرزند خويش اقدام كرد، و خداوند آن گاه كه صداقت پدر و فرزند را ديد، قربانى را