199مورّخان و شرح حال نويسان از جمله ابن عبدالبرّ (متوفاى 463ه.ق) و ابن اثير (متوفاى 630ه.ق) از ابن عباس نقل نمودهاند كه رسول خدا(ص) به هنگام مرگ عثمان بن مظعون، در بالين وى نشسته بود، صورت به صورت او گذاشت، چون سر برداشت اشك در ديدگان آن حضرت حلقه زده بود و دومين بار صورت به صورت او گذاشت چون سر برداشت اشك و اندوه آن حضرت براى همه حاضرين مشهود بود و سوّمين بار صداى ناله و شيونِ آن حضرت بلند گرديد و حاضرين با ديدن اين منظره، گريه و شيون سر دادند. 1
بوسه رسول خدا(ص) بر پيشانى ابن مظعون
در منابع شيعه از امام صادق(ع) 2 و در منابع اهل سنت از عايشه 3 روايت شده است كه رسول خدا(ص) پس از تغسيل و تكفين ابن مظعون، در حالى كه اشك مىريخت، بر پيشانى او بوسه زد «فلما غسل و كفن قَبَّله رسول الله بين عينيه» 4 در مسند احمد بن حنبل و طبقات گفتار عايشه چنين نقل شده است: «انّ رسول الله قَبَّل عثمان بن مظعون و هو ميت، قال فرأيت دموع النبي تسيل على خدّ عثمان بن مظعون». 5
و همچنين اين نكته از گفتار محدّثان و مورّخان به وضوح بهدست مىآيد كه رسول خدا(ص) به هنگام مرگ و دفن پيكر ابن مظعون و بعدها تا آن حضرت زنده بود، با قول و عملش و با گفتار و كردارش بر حفظ اثر قبر و ابقاى نام اين صحابى جليلالقدر توصيه و تأكيد مىفرمود و بر سر تربت وى حاضر مىگرديد و ياد او را زنده و براى وى از خداوند متعال اعلاى درجه و نزول رحمت درخواست مىنمود.
نمونههايى از گفتار و عمل رسول خدا(ص) در اين مورد
پيامبر اسلام(ص) به هنگام مرگ ابن مظعون، چنين فرمود:
«ادفنوا عثمان بن مظعون بالبقيع يكن لنا سلفاً فنعم السلف سلفنا عثمان بن مظعون». 6
و اين جمله را به هنگام دفن پيكر او نيز تكرار نمود:
«نعم السلف الصالح عثمان بن مظعون». 7