200و به هنگام مرگ فرزند عزيزش ابراهيم فرمود:
«الحقوه بسلفنا الصالح عثمان بن مظعون». 1
به كارگيرى و تكرار كلمه «سلف صالح» مخصوصاً به هنگام دفن ابراهيم و پس از گذشت هشت سال از وفات ابن مظعون تأكيد بر اين است كه بايد ياد ابن مظعون به عنوان يادگارى از گذشتگان صالح و نمونهاى از صحابه فداكار رسول خدا(ص) زنده و جاويد بماند و نام و خاطره او از خاطرهها محو نگردد.
نصب سنگ بر قبر ابن مظعون
پس از اين كه پيكر عثمان بن مظعون دفن گرديد، رسول خدا(ص) با دست مباركش قطعه سنگى را به عنوان نشانه و علامت بر قبر وى نصب و با اين عمل خويش نيز همانند گفتارش ياد او را زنده و قبر او را براى هميشه مشخص فرمود.
ابن عبدالبر مىگويد:
«و اعلم النّبي(ص) قبره بحجر و كان يزوره». 2رسول خدا(ص) قبر عثمان را با قطعه سنگى مشخص فرمود و هميشه اين قبر را زيارت مىنمود. و هم او از عبيدالله بن رافع چنين نقل مىكند:
«فوضع رسول الله حجراً عند رأسه و قال هذا فرطنا». 3همين جمله را ابن سعد در طبقات هم نقل نموده است. 4
در دعائم الإسلام از اميرالمؤمنين(ع) نقل مىكند:
«انّ رسول الله(ص) لما دفن عثمان بن مظعون دعا بحجر فوضعه عند رأس قبره و قال يكون عَلَماً ليدفن اليه قرابتي». 5
در تاريخ الكامل مىگويد:
«و جعل رسول الله(ص) على رأس قبره حجراً علامةً لقبره». 6
سمهودى در ضمن نقل اصل موضوع و اين كه رسول خدا(ص) قطعه سنگى را بر روى قبر ابن مظعون نصب نمود به كيفيت اين سنگ، به قبر نيز اشاره مىكند و مىگويد: «اين قطعه سنگ نه قطعه سنگ معمولى بلكه قسمت پايين يك هاون سنگى بود كه پس از شكسته شدن و غير قابل استفاده بودن، رسول خدا(ص) آن را بر قبر عثمانبن مظعون نصب نمود «فجعل رسول الله(ص) اسفل مهراس علامة على قبره» آنگاه فرمود:
«لأجعلنك للمتّقين اماماً». 7