198
عثمان بن مظعون در مدينه
ابن مظعون پس از هجرت به مدينه، گذشته از اين كه يكى از ياران عابد و زاهد رسول خدا(ص) بهحساب مىآمد، يكى از چند نفر از صحابه بود كه از ديگر ياران آن حضرت نسبت به احكام آشناتر و از اين لحاظ در ميان سايرين، معروفتر بودند.
ابن مظعون در زهد و دورى از لذايذ زندگى، به اينجا رسيد كه تصميم گرفت حتى بعضى از مباحات را نيز ترك كند، از اين رو از معاشرت با همسرش نيز خوددارى ورزيد. همسر او شكايت به نزد رسول خدا(ص) برد، آن حضرت او را از اين عمل منع و به انجام وظايف نسبت به زن و فرزند تشويق فرمود.
ابن مظعون جزء كسانى بود كه در دوران جاهلى نيز لب به شراب نمىزد و شعارش اين بود: «شخص عاقل هيچگاه به چيزى كه عقل را زايل و موجب تمسخر ديگران مىگردد، نزديك نمىشود».
و او جزء چند تن از صحابه است كه تصميم گرفتند براى مبارزه با گناه و دورى از معصيت، خود را «اخصاء» و غريزه جنسى خود را بهطور كلّى از بين ببرند و در اين مورد نيز با مخالفت رسول خدا(ص) مواجه گرديدند و رسول خدا(ص) فرمود:
«يا ابن مظعون عليك بالصّوم فانّها مجفرة» ؛ «بر تو باد روزه گرفتن كه شكننده غريزه جنسى است».
ابن مظعون جزء بدريون از يكصد و سيزده نفر صحابه است كه در جنگ بدر شركت جسته و اين افتخار و از خودگذشتگى را بر افتخارات ديگرش افزوده است.
به هرحال، وى معيار و الگوى فضيلت و زهد و تقوا و از خودگذشتگى معرفى شده است و لذا در زيارت ناحيه مقدسه آمده است:
«السلام على عثمان بن اميرالمؤمنين سَمِيِّ عثمانبن مظعون». 1
گريه رسول خدا(ص) در مرگ عثمان بن مظعون
عثمان بن مظعون در ذىحجه سال دوم هجرت، پس از آن كه در جنگ بدر شركت نمود، بدرود حيات گفت و او اول كسى است از مهاجرين، كه در بقيع بخاك سپرده شد. 2