117عمل صالح انجام دهد، سپس هدايت شود، مى‌آمرزم». سپس حضرت با دست خود به سينه مباركشان اشاره كردند و فرمودند: به ولايت ما. سپس فرمودند: اى سدير! آيا به تو منع‌كنندگان از دين خدا را نشان بدهم؟ سپس به ابوحنيفه و سفيان ثورى كه در آن زمان در مسجد حلقه درس داشتند، نگاه كردند و فرمودند: اينان ممانعت‌كنندگان از دين خدايند؛ چراكه هيچ هدايت و دليل روشنى از جانب خدا ندارند. اگر اين افراد خبيث در خانه‌هايشان مى‌نشستند و مردم پس از جست‌وجو، كسى را براى آگاهى از دين نمى‌يافتند، نزد ما مى‌آمدند و ما آنها را از خدا و پيامبر(ص) مطلع مى‌ساختيم و مردم نيز گمراه نمى‌شدند. ¹

برهان پنجمى كه امام باقر(ع) به آن اشاره مى‌فرمايد، بدين شرح است: اولاً معناى توحيد در عبادت كه در مقابل بت‌پرستى است، اقرار و تولى به ولايت اهل بيت(عليهم السلام) است. ثانياً زيارت كردن، يكى از راه‌هاى نشان دادن تولّى به ولايت اهل بيت(عليهم السلام) و ميل به ايشان است؛ آن هم زيارت با معرفت. پس زيارت، خود نوعى از تجديد پيمان و محكم كردن عهد با اهل بيت(عليهم السلام) و اظهار محبت به ايشان است.

درنتيجه زيارت قبور اهل بيت(عليهم السلام) و التزام به ولايتشان، كامل‌كننده عبادات و از شرايط قبولى حج و توجه نمودن به كعبه است. قبر پيامبر(ص) و اهل بيت ايشان(عليهم السلام)، از اركان معارف دين و سبب قبولى طاعات بوده و كسى كه با اين ركن دشمنى كند، مى‌خواهد مردم را به عبادات قريش كه درواقع بت‌پرستى بود، ارجاع دهد و برخى اوامر الهى را از برخى ديگر جدا كند و عبادت‌ها و عادت‌هاى زمان جاهليت را رواج دهد.

برهان ششم

خداوند در آيه 26 و 27 سوره مبارك حج مى‌فرمايد:

(وَ إِذْ بَوَّأْنٰا لِإِبْرٰاهِيمَ مَكٰانَ الْبَيْتِ أَنْ لاٰ تُشْرِكْ بِي شَيْئاً وَ طَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطّٰائِفِينَ وَ الْقٰائِمِينَ وَ الرُّكَّعِ السُّجُودِ* وَ أَذِّنْ فِي النّٰاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجٰالاً وَ عَلىٰ كُلِّ ضٰامِرٍ يَأْتِينَ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ)