116محمد(ص) بود و از شرك به خدا با قدم گزاردن در راه على(ع) و با هدايت على(ع) خارج شوى، بعد از تكبيرةالاحرام به خدا توجه مىكنى و مىگويى: «من روى خود را به سوى كسى كردم كه آسمانها و زمين را آفريده؛ آگاه به آشكار و پنهان و بخشنده و مهربان است. در حالى كه بر دين ابراهيم(ع) و محمد(ص) و ولايت أميرالمؤمنين علىبنابىطالب(ع) هستم، در ايمان خود خالص و تسليمم و از مشركان نيستم؛ نماز و تمام عبادات من و زندگى و مرگ من، همه براى خداوند جهانيان است». 1
نتيجه
شهادت اول تنها با شروط آن كامل مىشود؛ چنانكه امام رضا(ع) نيز فرمود: شهادت سوم از اركان شهادت اول و از شروط آن به حساب مىآيد و شخص مسلمان با شهادت سوم هدايت مىشود. در آيه 82 سوره طه نيز آمده است: (وَ إِنِّي لَغَفّٰارٌ لِمَنْ تٰابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صٰالِحاً ثُمَّ اهْتَدىٰ) ؛ «و من هر كه را توبه كند، و ايمان آورد، و عمل صالح انجام دهد، سپس هدايت شود، مىآمرزم». اين همان هدايتى است كه سوره حمد به آن اشاره دارد و ما را به راه راست هدايت مىكند؛ راه كسانى كه خدا آنها را با طهارت و نعمت خاص خود متنعم كرده و آنها را از هرگونه آلودگى منزه داشته است. آنان در گفتار و رفتار معصوماند و توجه به اهل بيت(عليهم السلام) و داشتن ولايتشان و حركت در راه هدايتشان، باعث كامل شدن عبادات و اعمال مىشود. برترين تحيات و درودها بر ايشان باد.
اين مقصود كلام امام باقر(ع) خطاب به سدير است؛ در حالى كه امام رو به كعبه كرده بود، فرمودند:
اى سدير، همانا مردم امر شدند كه به سوى اين سنگها آيند و آنها را طواف كنند؛ سپس به سمت ما آيند و ولايتشان را به ما اعلام دارند و اين مفاد كلام خداست كه مىفرمايد: (وَ إِنِّي لَغَفّٰارٌ لِمَنْ تٰابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صٰالِحاً ثُمَّ اهْتَدىٰ) ؛ «و من هر كه را توبه كند، و ايمان آورد، و