38اصلى را كه براى تثبيت قدرتش خطرآفرين بودند، به بيعت و تبعيت بكشاند. ازاينرو بيعت على(ع)كه تنها مدعى خلافت و جانشينى رسول خدا(ص) بود، بسيار مهم و ضرورى ارزيابى مىشد. بنابراين همه تلاشها بر گرفتن بيعت از على(ع) متمركز گرديد. حضرت در برابر اين فشارها تسليم نمىشد و با استدلالهاى عقلى، عرفى و شرعى، بر حقانيتش پافشارى مىكرد. 1
به جز على(ع)، حضرت زهرا، امام حسن، امام حسين، امام باقر، امام صادق، امام كاظم، امام رضا، امام جواد(عليهم السلام)، و نيز سلمان، ابوذر، مقداد، عباس عموى پيامبر(ص)، ابنعباس و دهها تن از شاگردان و شيعيان ائمه(عليهم السلام)، و در دورههاى بعد، دانشمندان شيعه، مانند شيخ صدوق، شيخ مفيد، فضل بن شاذان نيشابورى، ابنطاووس و علامه حلى، در باب امامت و ديگر عقايد شيعه، احتجاجات و مناظرههايى داشتهاند كه همه اين احتجاجات را مىتوان به مناظرات معصومان و شيعيان، يا مناظرات درباره امامت، عقايد و احكام، دستهبندى كرد. افزون بر موضوع خلافت و امامت، برخى موضوعاتى كه دستمايه مجادلهها و مناظرههاى شيعه و سنى بوده است عبارتاند از: قرآن، فدك، رجعت، تقيه، توسل، شفاعت، سجده بر تربت، ساخت و زيارت قبور، وثاقت صحابه و متعه. 2