136سائب كلبى» (م.146ه .ق)، «محمد بن عمر واقدى» (م.207ه .ق)، «ابوالحسن مدائنى» (م.225ه .ق)، «زبير بن بكار زبيرى» (م.256ه .ق) و «عبدالعزيز بن يحيى جلودى» (م.332ه .ق) را اخبارى يا عالم به اخبار ناميده است. 1 روشن است كه در زمان ابن النديم (م.380ه .ق)، عنوان مورخ، مصطلح و شناخته شده نبود؛ زيرا اگر عنوانى شناخته شده بود، با توجه به تخصص و آگاهى او به منابع و آثار، به يقين اين واژه را براى برخى به كار مىبرد؛ ولى حتى يك مورد هم ديده نمىشود.
ب) تفاوت نگذاشتن بين غاليان و متهمان و اخبار آنان
برداشت نورولى از شيعهاى كه از نظر وى به جعل حديث متهم است، همان تشيع عقيدتى است كه آنان را غالى ناميده است، 2 نه سنيان متهم به تشيع. اما در تقسيمبندى او روشن نيست كه برچه اساسى برخى افراد، به غلو در تشيع و گروهى به شيعهگرى متهم شدهاند؛ زيرا در هر دو گروه كسانى هستند كه توثيق يا تضعيف شده باشند و او معيارى براى شناسايى آنان تعريف نكرده است. 3 ديگر اينكه او براى نقد روايات آنان، بين اخبار گزارش شده غلات شيعه و متهمان به تشيع، هيچ تفاوتى قايل نشده و همه را يكسان و ساختگى يا تحريف شده پنداشته است.