147

شبهه اول: بركت جستن، تنها از خدا

وهابيان مى‌گويند: تنها از كسى مى‌توان طلب خير و بركت كرد كه توانايى دارد و آن هم خداست. خداست كه بركت را نازل مى‌كند و آن را ثابت مى‌نمايد؛ اما مخلوق، توانايى ايجاد ثبات بركت را ندارد؛ پس تبرك جستن به مكان‌ها، آثار و اشخاص (چه زنده باشند و چه مرده) جايز نيست. ¹

پاسخ:

پيش از اين گذشت كه به دلالت آيات و روايات، انديشمندان اسلامى بر اين باورند كه بركت، تنها از ناحيه خداست و هيچ كس و هيچ چيز، مستقل از عنايت خدا نيست و هر كس، هر چه دارد، از خداست و اين پروردگار است كه در وجود برخى اشياء، اشخاص، زمان‌ها و مكان‌ها، بركت قرار داده است. پس آنچه عموم مسلمانان به آن معتقدند، همان است كه اينان مدعى‌اند؛ تنها فرق در آن است كه مسلمانان معتقدند، پيامبران و صالحان، به اين دليل كه مطيع امر خدا هستند، از سوى خدا به قدرت بركت دست يافته‌اند. حضرت عيسى(ع) به صراحت مى‌گويد: ( وَ جَعَلَنِي مُبٰارَكاً أَيْنَ مٰا كُنْتُ )؛ «و مرا [هر جا كه باشم] وجودى پربركت قرار داد». (مريم: 31) در نتيجه از آنجايى كه اين بزرگان، وجودى بابركت‌اند، مى‌توان از آنان طلب بركت نمود؛ همچنان‌كه حواريون از حضرت عيسى(ع) خواستند تا مائده پربركت آسمانى را برايشان از خدا بخواهد: