148 (إِذْ قٰالَ الْحَوٰارِيُّونَ يٰا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطِيعُ رَبُّكَ أَنْ يُنَزِّلَ عَلَيْنٰا مٰائِدَةً مِنَ السَّمٰاءِ قٰالَ اتَّقُوا اللّٰهَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ* قٰالُوا نُرِيدُ أَنْ نَأْكُلَ مِنْهٰا وَ تَطْمَئِنَّ قُلُوبُنٰا وَ نَعْلَمَ أَنْ قَدْ صَدَقْتَنٰا وَ نَكُونَ عَلَيْهٰا مِنَ الشّٰاهِدِينَ* قٰالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللّٰهُمَّ رَبَّنٰا أَنْزِلْ عَلَيْنٰا مٰائِدَةً مِنَ السَّمٰاءِ تَكُونُ لَنٰا عِيداً لِأَوَّلِنٰا وَ آخِرِنٰا وَ آيَةً مِنْكَ وَ ارْزُقْنٰا وَ أَنْتَ خَيْرُ الرّٰازِقِينَ* قٰالَ اللّٰهُ إِنِّي مُنَزِّلُهٰا عَلَيْكُمْ فَمَنْ يَكْفُرْ بَعْدُ مِنْكُمْ فَإِنِّي أُعَذِّبُهُ عَذٰاباً لاٰ أُعَذِّبُهُ أَحَداً مِنَ الْعٰالَمِينَ) (مائده: 112-115)

در آن هنگام كه حواريون گفتند: «اى عيسى بن مريم! آيا پروردگارت مى‌تواند مائده‌اى از آسمان بر ما نازل كند؟» او [در پاسخ] گفت: «از خدا بپرهيزيد، اگر باايمان هستيد!» گفتند: «[ما نظر بدين داريم،] مى‌خواهيم از آن بخوريم و دل‌هاى ما [به رسالت تو] مطمئن گردد و بدانيم به ما راست گفته‌اى و بر آن، گواه باشيم». عيسى بن مريم عرض كرد: «خداوندا! پروردگارا! از آسمان، مائده‌اى بر ما بفرست! تا براى اول و آخر ما، عيدى باشد و نشانه‌اى از تو و به ما روزى ده! تو بهترين روزى دهندگانى!» خداوند [دعاى او را مستجاب كرد و] فرمود: «من آن را بر شما نازل مى‌كنم، ولى هر كس از شما بعد از آن كافر گردد [و راه انكار پويد]، او را مجازاتى مى‌كنم كه احدى از جهانيان را چنان مجازات نكرده باشم!».

بر اين اساس، غير خدا به عنايت الهى داراى بركت است و مى‌توان از او طلب بركت كرد و ادعاى وهابيان جز خلط بحث و گمراه كردن ذهن مردم نيست.