102
ح) دعاى بعد از نماز جعفر طيار
جناب حمزة بن قاسم علوى با دو واسطه از حسن بن قاسم عباسى نقل مىكند:
روز جمعهاى نزد امام كاظم(ع) رفتم كه در بغداد بود و ايشان به هنگام بالا آمدن روز، در حال به جا آوردن نماز جعفر بود. به همين دليل به او اقتدا نكردم. پس از پايان نماز، ايشان دستانش را به آسمان بلند كرد و گفت: «اى كسى كه هيچ زبانى از وى پوشيده نيست و صداى افراد را با يكديگر اشتباه نمىگيرد و اى كسى كه در هر روزگارى به كارى مشغول است و اى كسى كه اشتغال به كارى، او را از كار ديگر باز نمىدارد. اى تدبيركننده كارها، اى بيرونكننده مردگان از داخل قبرها، اى زندهكننده استخوانهاى فرسوده و خاك شده، اى كسى كه بر همگان چيره و مسلطى، اى كسى كه به سختى بر ديگران چيرهاى، اى كسى كه بر هر كارى كه بخواهى توانايى، اى روزىدهنده همگان بدون حساب كشيدن از آنها، اى روزىدهنده جنين و كودك كوچك، اى رحمكننده به پيرمرد كهنسال، اى ترميمكننده استخوان شكسته، اى دستگيركننده هر فراركننده، اى فريادرس و هدف هر خواهنده، اى كسى كه از اندرون آگاه است، اى پروردگار مربيان و