101گفتم: «فدايت شوم! در اين ماه رجب، دعايى به من بياموز كه خداوند به وسيله آن برايم نفع رساند». فرمود بنويس:

بسم الله الرحمن الرحيم. در هر روز از ماه رجب، در صبح و عصر و در تعقيب نمازها، در روز و شب بگو: اى كسى كه براى هر خيرى به او اميدوارم و از خشم او در هر شرى در امانم. اى كه به عمل ناچيز، پاداش فراوان مى‌دهى و اى كسى كه به آنكه از تو درخواست كند، مى‌دهى و به كسى كه تو را نشناسد و از تو نخواهد هم، از روى مهر و رحمت خود عطا مى‌كنى. مرا به اين خواهشم، تمام خير دنيا و آخرت را عطا كن و به التماسم، تمام شر دنيا و آخرت را از من دور گردان كه هرچه به ديگران بدهى، از تو كم نمى‌شود و بيش از اين بر من ببخش.

سپس امام صادق(ع) با دست چپش محاسن شريفش را گرفت و با انگشت سبابه دست راست، اشاره مى‌كرد و پس از آن گفت: «اى صاحب جلال و بزرگى، اى صاحب نعمت‌ها و بخشندگى، اى صاحب منت و بزرگوارى، موى سپيدم را بر آتش حرام كن». در حديث ديگر آمده است كه دستش را بر محاسنش گذاشت و برنداشت تا اينكه پشت دستش پر از اشك شده بود. ¹