85مى‌توان گفت در آن زمان عثمانى مهم‌ترين دولتى بود كه تجارتش با ايران اهميت داشت. ايران و عثمانى به جز ادويه‌هايى مانند ثعلب، زيره يا نشادر، ترياك نيز تجارت مى‌كردند. ¹ بيشترين توليد ترياك در كرمانشاه بود. تنباكو و ترياك ايران بازار بزرگى را در بغداد به خود اختصاص داده بود و بى‌دليل نبود كه در بخش‌هاى مرتفع منطقه كشت تنباكو و خشخاش رواج داشت. ²

تنباكو به بغداد و حلب و اسلامبول و ابريشم گيلان به بغداد و حلب و شام مى‌رفت. تجار پادزهر، چوب گيلاس براى چپق، كه از لرستان مى‌آوردند، شال كرمان، شتر و اسب و... را هم به آناتولى مى‌بردند. همچنين نوعى حصير كه در گيلان و مازندران مى‌بافتند، به بغداد حمل مى‌شد. كالاى مهم ديگر قالى بود كه از بغداد به كشورهاى اروپايى صادر مى‌شد. شناسنامه مردم كرمانشاه، فقط قاليچه‌هاى مرغوبى بود كه در خود شهر و حوالى آن بافته مى‌شد. بيشتر قالى و قاليچه‌اى كه از كرمانشاه صادر مى‌شد، بافت نقاط ديگر ايران بود و از اين محل كه مركز توزيع به حساب مى‌آمد، به ديگر مناطق از جمله به بغداد حمل مى‌شد. ³ آنقدر صنعت قالى‌بافى سودآور بود كه قالى‌بافى را در عراق به اوج رساند و عراق عرب نيز به اين صنعت روى آورد. ⁴

روده، پشم، پوست، كتيرا، پنبه، گردو، بادام و كشمش از همدان صادر