233
سند روايت
اسناد شيخ طوسى به سعد بن عبدالله اشعرى در «تهذيب» از اجلّاى موثقى هستند كه توثيقشان گذشت. 1 سند اين روايت مشتمل بر ثقاتى است كه توثيقشان در گذشته نقل شد، مگر سماعة بن مهران و محمدبن سماعه كه هردو از اجلّاء و موثقين هستند؛ بنابراين مىتوان حكم به اعتبار اين روايت نمود. 2
دلالت روايت
دراين روايت، سماعه از حضرت صادق(ع) در مورد نحوه بيتوته در منا - بر فرض شلوغ بودن آن - سؤال مىكند، و آن حضرت توقف حجاج در وادى محسر (دره ميان منا و مشعر) را جايز دانستهاند. 3 اين روايت در حقيقت، حكم ثانوى بيتوته را در هنگام ازدحام جمعيت، بيتوته در وادى محسر در خارج منا معين مىكند. در ادامه راوى از تكليف مردم در صورت شلوغى و ازدحام در مشعر و عرفات سؤال مىكند و امام پاسخ مشابهى به وى مىدهد كه خارج از بحث ماست. پس براساس اين روايت، كسانى كه به خاطر ازدحام، بيتوته در منا را ترك كرده و در وادى محسر و ارتفاعات بعد از آن به سوى مشعر، بيتوته كردهاند، نيازى به جبران نقيصه و كاستى عملشان ندارند و بدون پرداخت كفاره، واجبشان را انجام مىدهند.