119 سند روايت

طريق شيخ به سعدبن‌عبدالله: سند اين روايت مشتمل بر طريق شيخ به سعدبن عبدالله اشعرى (شيخ مفيد، ابن‌قولويه وپسرش جعفر(قدس سرهم)) اجلاى شيعه و افراد مورد وثوق هستند. ¹ بنابراين كليه رجال اين سند توثيق دارند؛ از جمله حفص بن البخترى و منصوربن‌حازم. ²

تقرير استدلال

در اين روايت امام(ع) تنها وقتى، قربانى كردن قربانى گمشده را از طرف مالكش مجزى مى‌داند كه در منا قربانى شده باشد. اگر در منا بودن قربانى براى شرايط خاص (گم شدن قربانى) شرط باشد، به طريق اولى براى شرايط عادى و شخص مختار نيز شرط است. ³ البته در اين روايت تنها مسئله‌اى كه درباره قربانى در غير منا مشخص شده، عدم كفايت و بطلان قربانى است و حكم تكليفى اين كار بيان نشده است.

دو- روايت ابراهيم كرخى

عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِيَادٍ وَ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ

عَنْ إِبْرَاهِيمَ الْكَرْخِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِالله(ع) فِي رَجُلٍ قَدِمَ بِهَدْيِهِ مَكَّةَ فِي الْعَشْرِ، فَقَالَ: «إِنْ كَانَ هَدْياً وَاجِباً فَلَا يَنْحَرْهُ إِلَّا بِمِنى، وَ إِنْ كَانَ لَيْسَ بِوَاجِبٍ، فَلْيَنْحَرْهُ بِمَكَّةَ؛ إِنْ شَاءَ وَ إِنْ كَانَ قَدْ أَشْعَرَهُ وَ قَلَّدَهُ فَلَا يَنْحَرْهُ إِلَّا يَوْمَ الْأَضْحَى. ⁴

از امام صادق(ع) درباره مردى پرسيدم كه قربانى‌اش را در دهه ذى‌حجه به مكه آورده. فرمود: «قربانى‌اش را فقط در منا ذبح كند، و اگر قربانى واجب نباشد، اگر