474000 رقم متعلق به محمد نامى كه در شام فوت كرده است، همراه با ساير اموال وى ضبط و توسط صاحبدولت، شيخ، امير حجاج اخذ شد. اموال حسينخان نامى و ساير اشيا[ى] متعلق به وى به قرار ذيل است:
127 اشتر، 45 چادر و خيمه، 200 قربه (نوعى مشك چرمى) و مشك، 1 تخت روان، 1 طاقه شال، 4 رأس اسب.
Cevdet Hariciye 5351 / 0075
[سند چهارم]
ماده ثالث: مفاد عليه از طرف شاه شرف خاقانيه باهر، مانند مير حج مصر و شام، امير حج تعيين شود. حجاج ايرانى از طريق زبيده، يعنى از طريق بغداد به كعبه مقصود مىرسند. امناى دولت عليّه عثمانى مأمورند طريق مزبور را آباد كرده و بركههايش را تطهير كنند. يك شخص تعيين شود تا دائماً به اين امر مباشرت شود و دواب و لوازم حجاج را مباشر بغداد، با قيمت مناسب بفروشد. به گونهاى در اين كار اهتمام كنند كه حجاج جهت تهيه لوازم، دچار زحمت نشوند.
ماده رابعه: وكلاى دو دولت در استانبول و اصفهان ساكن هستند. وقتى كه امير الحج روانه مىشود، وكيل گماشته آن طرف، يعنى فردى كه در اصفهان اقامت مىكند، يك وكيل جايگزين داشته باشد. كذالك وكيل اين طرف نيز از رفت و بازگشت حجاج در استانبول خبردار شود.
تبصره: هر فرد حجاج و زوارى كه ميايد، با اهالى روم برادرانه و دوستانه رفتار كنند. با چنين سلوكى، دشمنى قبل از اين كه به سبب تعصب مذهب با اهل ايران وجود داشت، متروك شوند.
[با توجه به متن سند، اين معاهده در زمان نادرشاه ميان ايران و عثمانى بسته شد. احتمالاً در سال 1156ق صورت گرفته باشد].
BOA. Hatt Humayun, 003/92c1