192جامعه اسلاميه، حق زوار ايرانى بايد رعايت شود تا بين خلق و مخلوق مقبول و مرغوب واقع گردد. مقتضى درست آن است؛ ولى در هر ماه و سال، در اثر جهل و تعصب، ظلم و جفايى در حق آنها روا مىشود. خصوصاً در اين سال در اثناى حج فاجعهاى به وقوع پيوست كه در حق اصحاب هيچ دينى روا نبود. به اين صورت كه حجاج از طواف بيتالله الحرام برگشتند و به مدينه منوره آمدند. يكى از اهالى كه مقامى بالا داشت، اظهار كرد كه ايران و روسيه متفقاً عليه دولت عليّه اتفاق كردند. پس از آن، نداهاى بسيارى مبنى بر قتل ايرانيان بين اشخاص حاضر در آنجا بلند شد كه اعتراض ايرانيان را به دنبال داشت.
به دنبال اين امر، خدام و اهالى كه در آنجا حاضر بودند، [با] هر آنچه از آلات جريحه و... به دست آوردند، به ايرانيان حمله بردند و اين بىچارهها در اطراف حرم شريف بىيار و مددكار ماندند و به دست آن ظالمان به اين حال افتادند [و] بعضى از آنها در همآنجا فوت كردند. بيشترشان از زخمهايى كه برداشتند، بعدها فوت كردند. درست جايى كه نزد همه مسلمانان محترم و معصوم است، وقوع چنين حوادثى در مخدرات ايرانيان نمىگنجيد. آنها ضرب و شتم ديده و اسبابهايشان غارت شد و كتك خوردند. اين بىچارهها از ترس جان، ناچاراً از سربازان استمداد جستند يا به بعضى دكانها پناه بردند، ولى صاحبان دكانها نيز آنها را كتك زدند و از آنجا بيرونشان كردند.
اگرچه معلوم است كه اهالى ايران در هيچ زمان از فداى جان و مال در راه اسلام فرار نكردند و در ابراز شجاعت، داراى رتبه و مقام هستند، [اما] همه ايرانيان قصد مجاهدت نداشتند. براى منع اينچنين وقوعات كه عبرت سايرين شود و بايد با تحقيق و تدقيق اشخاصى كه اين موضوع را باعث شدند، دستگير و بر اساس قانون و شرع با آنان رفتار شود؛ چه توسط بابعالى 1 و چه از طرف سفارت دستورات لازم را ارسال فرماييد و دستور دهيد [تا] تنبيهات لازم انجام شود. اگر درخواست ما راكد و بايگانى