188رسول و خلق ممدوح و مشكور باشند و مقتضاى انسانيت و پيروى و امتثال امر شريعت مطهّر را به عمل آورده باشند.
بالعكس همه ساله بعض كسانى كه در لباس خدّام و مجاورت در آنجاها توطن و تحشد نمودهاند، از راه عناد و عصبيت به انواع دسايس و حيل بهانه جعل كرده و مفسدهاى برپا نموده، انواع اذيت و ايذا در حق بيچاره حجاج و زوار و ابناءالسبيل دريغ و فروگذار نمىنمايند. خاصّه واقعه و حادثه جانگداز امسال كه در هيچ ملت و مذهب امثال آن واقع نگرديده و گوش و دل تاب استماع آن ندارد وقتىكه حجاج در معاودت از طواف بيتالله الحرام، شرفها الله قدرا، در مدينه منوّره حضرت رسول اكرم صلواتالله عليه و آله جبههسا شدهاند يا به سبب طرّهات [و] مزخرفاتى كه يك نفر خطيب در بالاى منبر در حق دولت عليّه ايران گفته و اسناد داده است كه دولت ايران نيز به اتفاق روسيه با دولت عليّه عثمانى محاربند و يا محض عرض و تحريك خدامنماهاى شقى على اى حال جمع كثيرى در حرم محترم به نداى ابليسطينتى كه «اقتلوا الاعجام جمعياً لوجه الله كافاً» خدام و اهالى به ازدحام تمام بر سر حجاج ريخته، با آلات ضرب و جرح متنوعه به قدرى كه قلم تاب تحرير آن ندارد، ذكور و اناث حجاج و مردمان معروف و محترم و عجزه بىدست و پا را در حرم و كوچه و بازار بىيار و مددكار ظالمان غدّار آنچنان زدهاند كه بعضى متأثراً فوراً در همانجا وفات كرده و بعضى مضروباً و مجروحاً نيمهجانى به در بردهاند كه اغلب آنها تا دو سه منزل قطعاً كالبد زندگى را خالى كردهاند. حتى طايفه اناثى كه در ميان هر مذهبى و هر ملت، محترمه و مرعىالخواطر و از اينگونه مفاسد و شراير معاف و مستثناشان مىدارند، چادر حفاظ و مقنعه روبندى ايشان را خلع و خرق كرده، سر برهنه و بىحفاظ در كوچه و بازار از ضرب و لگدكوبى و بىحرمتى باقى نگذاشته. [به] علاوه، طايفه نسوان از راه عجز و اضطرار به دكاندار و اصناف خزيده و التجا از هول جان استمداد كردهاند