183حجاز، يك صورت به والى ولايت سوريه، يك صورت [به] والى ولايت ارزروم، يك صورت به والى حلب و به امير حج و امين صره همايون داده شد.
تاريخ 17 رجب 1286.
جودت خارجيه: 8361
86. اقدامات ضد حجاج ايرانى در حرم نبوى
تذكره مخفيانه به جانب شيخالحرم
امرنامه سامى حاوى عرض بندگى بنده است كه هنگام رفتن به عليه آصفانه، صادر فرمودند، پنهانى تقديم كردم. بر اين مبنا، توجه به اين حادثه ناخواسته كه به مطالعه آن احتياجى نيست. بدين منظور از طرف بنده عاجز به همراه مأمورينى، حسبالتعليمات يك كميسيون مخصوص تشكيل شد و به اجراى تحقيقات نظامى در اين باب، انجام گرفت كه تطويل اين مقال را لازم نمىبينم. فقط اين قدر بگويم، حركتى كه عليه حجاج ايرانى به ظهور آمد، از ابتدا و انتها، دو جهت داشت.
اين امر منكر، در درون حرم شريف به وقوع پيوست در آنجا خدمه مخصوص حرم شريف و اغوات سياهپوستان كه وظيفه محافظت بر عهده آنان بود، مداخله كردند. نظر به مداخلات به اطلاع رسيده، نظم دادن از وظايف متعلق به مشيخت جليله مىباشد. بنابراين به جهت كثرت مراجعات به داور ذات عالى جهت رسيدگى به حال قربانيان، بديهى است در اين باب، امرنامه سامى موجب داورى مناسب مىشود. از جمله براى كمك كردن و تسهيلات در خصوص اتفاق مزبور آن روز، خبرى به شما عطا شد تا تحقيق شود در آن وقت چه نوع اقداماتى از سوى شما انجام گرفته شده است. در اين باره مجبور شدم به مشيخه جليله و نيز حافظ عيسىآقا كه در آن وقت مشيخه حرم نبوى بود، مراجعه كنم. پس هر امر شريفى كه از دارالسعادت دريافت مىشود، يك صورت نامه، در اين باره به بنده اعطا شود. اين كار، كامل كننده مأموريت بنده عاجز است و ايجاب آن نيز موجب سرعت كار مىشود و نيز از طرف سيدحسنعطار كه ابتدا، دليل حجاج ايرانى بود و