متن کتاب غروب شرعی از دیدگاه فریقین - جلد 1 - صفحه 75

(5 تا 303)

75نبود. به نظر مى‌رسد اين وصف در نظر عامه جز تأكيد، معناى ديگرى نداشته باشد.

مراد از فعل «إجدح»، در روايت، تهيه سويق ¹ است. خليل و جوهرى اين تعبير را براى مخلوط كردن سويق به‌كار برده‌اند. ² ابن‌اثير نيز با استشهاد به همين روايت مى‌نويسد: «جَدَح يعنى به‌هم زدن و مخلوط كردن سويق با آب تا يكنواخت گردد». ³ ابن‌منظور اين فعل را توسعه داده و جايگاه استعمال آن را هر چيز مخلوطشدنى دانسته است. ⁴ نتيجه اينكه، حضرت رسول(ص) امر به تهيه و مخلوط كردن سويق نمودند، اما مصاحب ايشان توقع انتظار بيشترى از حضرت داشته و روز را تمام نشده تلقى كرده است. ⁵ اينجاست كه حضرت كفايتِ «اقبال ليل» براى افطار را اعلام مى‌فرمايند. ⁶

د) روايات رؤيت مواقع نَبْل (جايگاه افتادن تير)

آخرين طائفه از رواياتِ دال بر كفايت استتار غروب شمس به‌عنوان وقت نماز مغرب، رواياتى است كه در آن گرچه براى نماز مغرب وقتى معين نشده است، لازمى ذكر شده كه فقهاى عامه آن را به‌عنوان بيان تعجيل نماز مغرب دانسته‌اند و از آنجا كه قبل از سقوط قرص خورشيد كسى قائل به دخول وقت نماز مغرب نيست، اين روايات را بيانگر دخول وقت با استتار شمس و سقوط قرص تلقى نموده‌اند.

1) . مخلوطى از آب و آرد گندم يا جو و ديگر مواد را، به‌گونه‌اى كه نياز به جويدن ندارد سويق گويند. ر.ك: مجمع‌البحرين، ج5، ص189؛ مفردات القرآن، ج1، ص436.

2) . العين، ج3، ص73؛ صحاح، ج1، ص357.

3) . النهاية فى غريب الحديث والأثر، ج1، ص243.

4) . ر.ك: لسان العرب، ج2، ص421؛ تاج العروس، ج4، ص22.

5) . شرح سنن أبى‌داود، ج6، ص272.

6) . عمدة القارى، ج11، صص43و44؛ شرح سنن أبى‌داود، ج6، ص273.

مشخصات کتاب

غروب شرعی از دیدگاه فریقینجلد:1نویسنده:کمالی اردکانی، حمیدناشر:مشعرمحل نشر:تهران - ایرانسال نشر:1393

دریافت فایل ارجاع:

BibTex | Endnote

سایر جلدهای کتاب:

جلد 1