94ايشان نرسد». 1
«ابانبنتغلب» از اصحاب امام باقر و امام صادق(عليهما السلام) در تعريف شيعه چنين مىگويد:
الشيعة الذين إذا اختلف الناس عن رسول الله(ص)، اخذوا بقول علي(ع) و اذا اختلف الناس عن علي اخذوا بقول جعفربنمحمد(ع). 2
شيعه كسانىاند كه اگر در روايتى از رسول خدا(ص) اختلاف كردند، سخن على(ع) را مىگيرند و اگر در روايتى از على اختلاف كردند، سخن جعفر بن محمد(ع) را ملاك قرار مىدهند.
در قرآن نيز شيعه به معناى پيروان و ياران 3، و در روايات به معناى پيروان و دوستان على(ع) آمده است. اين واژه بين انديشمندان شيعه به معناى كسى است كه اعتقاد به جانشينى على(ع) و يازده فرزند معصومش(عليهم السلام) دارد.
پس از درگذشت پيامبر اسلام(ص)، بر سر جانشينى آن حضرت بين مسلمانان اختلاف افتاد كه تأثير تعيينكنندهاى در تحولات جوامع اسلامى داشت. گروهى كه در طول تاريخ همواره در اقليت بوده و به جانشينى حضرت على(ع) و فرزندان آن حضرت اعتقاد داشته و پيرو ايشان بودهاند، به اسم شيعه شناخته مىشوند. ازاينرو شيعه به معناى «پيرو» على(ع) و فرزندان ايشان است. از آن زمان به بعد است كه تشيع و