(5 تا 291)

فصل دوم:شيعيان عراق

مفهوم شيعه

شيعه در لغت، به معناى پيروان و ياران ¹، اتباع، اعوان و انصار ² فرقه يا گروه ³ آمده است. كلمه شيعه در زبان عربى مفرد بوده، و جمع آن شيع و اشياع است. «ابن‌خلدون» مى‌گويد: «شيعه در لغت به معناى ياران و پيروان است و در عرف فقيهان و متكلمان خلف و سلف، بر پيروان على(ع) و پسران او اطلاق مى‌شود». ⁴

شهرستانى در «الملل و النحل»، شيعه را اين‌گونه تعريف مى‌كند: «آن طايفه كه على(ع) را پيروى كرده، و به امامت و خلافت او قائل‌اند، به نص جلى يا خفى، و آنكه امامت به اولاد آن حضرت مى‌رسد و به غير

1) . قاموس قرآن، سيدعلى اكبر قريشى، ج4، ص95.

2) . مجمع‌البحرين، طريحى، ج4، ص356.

3) . فرهنگ ابجدى عربى - فارسى، لويس معلوف، ص541.

4) . مقدمه ابن‌خلدون، ج1، ص 376.

مشخصات کتاب

ساختار سیاسی - اجتماعی شیعیان عراقجلد:1نویسنده:قاسمی، فرج‌اللهناشر:مشعرمحل نشر:تهران - ایرانسال نشر:1393

دریافت فایل ارجاع:

BibTex | Endnote

سایر جلدهای کتاب:

جلد 1