113بودند، به خود جلب، و برخلاف تبليغات ايران، اعتبار اسلامىاش را تقويت كند. بنابراين مقامات بلندمرتبه عراقى مانند صدامحسين به زيارت شهرهاى مقدس نجف و كربلا رفتند. صدام با جعل شجرهنامهاى كه ادعا داشت نسب وى بهواسطه امام حسين(ع) به پيامبر(ص) مىرسد، سعى داشت تا هم با شيعيان پيوندى عاطفى برقرار كند و هم خود را در جايگاه مذهبى بالايى قرار دهد. 1
نقطه عطف رويارويى شيعيان و رژيم، شورش گستردهاى بود كه در مارس سال 1991م، بلافاصله پس از جنگ خليج فارس در جنوب عراق رخ داد كه شورش كردها را در پى داشت. ناآرامىهاى جنوب، شورشهاى بدون رهبرى و خودجوش شيعيان از تمامى گروههاى سياسى بود كه اسلامگرايان و چپگراها را كنار يكديگر قرار داد. اعضاى اصلى قيام، بيشتر از كسانى تشكيل مىشد كه به هيچ حزب سياسى وابسته نبودند. آنان نه براى ايدئولوژى خاص، بلكه به دليل خشم و نفرتى كه از رژيم داشتند، مىجنگيدند.
چند روز بيشتر طول نكشيد كه شورش به تمامى استانهاى جنوب بغداد كشيده شد. حكومت، مخالفان را «غوغاء» (اوباش)، و شورش را «خشونت اراذل» ناميد. رژيم در واكنشى وحشيانه، با بهكارگيرى تانك، توپ و هلىكوپترهاى جنگى، به بمباران شهرها و حرمهاى جنوب پرداخت. تانكهاى ارتش زير نظر «حسين كامل»، داماد صدام، وارد كربلا شد؛ درحالىكه پرچمهايى با خود حمل مىكرد كه بر آنها نوشته