123نظر اسلام، خضوع يكى از اجزاى عبادت است؛ يعنى هر عبادتى، مستلزم خضوع است. ولى هر خضوعى، عبادت نيست. در واقع، شيعه خضوعى را كه همراه با اعتقاد به ربوبيت به آن موجود باشد، عبادت مىداند.
2. اختلافنظر در تعيين و تشخيص مصداق عبادت
همه مسلمانان از جمله شيعيان اعتقاد دارند كه جز خداى يگانه، هيچ موجود ديگرى شايسته پرستش نيست. اما وهابيان به پيروى از رهبرشان معتقدند كه برخى از اعمال مسلمانان به ويژه شيعيان با توحيد عبادى منافات دارد و ادعا مىكنند كه شيعه اعمال مخصوص خدا را براى غيرخدا انجام مىدهد؛ غيرخدا را ندا مىكند و از او كمك و يارى مىخواهد و او را خضوع و تعظيم مىكند.
طبق ديدگاه شيعه، رب به معناى مدبّر، مالك و عهدهدار همه امور و شئون مملوك است. اگر خدا را رب مىدانيم براى اين است كه تدبير و كارگردانى وجود، زندگانى و مرگ، رزق و آمرزش در دست اوست. اگر كسى باور داشته باشد كه يكى از اين شئون بهگونه مستقل در دست ديگرى قرار دارد، دچار شرك در ربوبيت شده است. بنابراين توحيد ربوبى بدين معناست كه مخلوقات در همه شئون وجودى خود وابسته به خداوندند و نيازها و وابستگىهايى كه به يكديگر دارند، سرانجام به او منتهى مىشود. با اين تفسير مىتوان گفت كه توحيد ربوبى با نظام سبب و مسبب منافاتى ندارد؛ چون تدبيركننده حقيقى و مستقل همه مخلوقات، ربالعالمين و آفريننده آنهاست.
شيعه معتقد است هركس به يگانگى خدا اقرار دارد، موحد است و