54 روايت نهم

از حسين بن سعيد نقل شده است كه از امام صادق (ع) درباره زائر قبر حسين (ع) سؤال شد. حضرت در پاسخ فرمود:

«مَنِ اغْتَسَلَ فِي الْفُرَاتِ ثُمَّ مَشَى إِلَى قَبْرِ الْحُسَيْنِ (ع) كَانَ لَهُ بِكُلِّ قَدَمٍ يَرْفَعُهَا وَ يَضَعُهَا حَجَّةٌ مُتَقَبَّلَةٌ بِمَنَاسِكِهَا» ؛ ¹هر آن‌كه در فرات غسل كند و سپس با پاى پياده به سوى مرقد حسين (ع) برود، به ازاى هر قدمى كه برمى‌دارد و بر زمين مى‌گذارد، حجّى مقبول با تمام اعمال و مناسك براى او خواهد بود.

روايت دهم

از رُفاعة بن موسى نقل شده است كه امام صادق (ع) فرمود:

«إِنَّ مَنْ خَرَجَ إِلَى قَبْرِ الْحُسَيْنِ (ع) عَارِفاً بِحَقِّهِ وَ اغْتَسَلَ فِي الْفُرَاتِ وَ خَرَجَ مِنَ الْمَاءِ كَانَ كَمِثْلِ الَّذِي خَرَجَ مِنَ الذُّنُوبِ فَإِذَا مَشَى إِلَى الْحَيْرِ لَمْ يَرْفَعْ قَدَماً وَ لَمْ يَضَعْ أُخْرَى إِلَّا كَتَبَ اللهُ لَهُ عَشْرَ حَسَنَاتٍ» ؛ ²به درستى كسى كه (براى زيارت) به سوى مرقد حسين (بن على) (ع) برود، در حالى كه حقّش را مى‌شناسد و (پيش از زيارت) در فُرات غسل كند و از آب خارج شود، مثل كسى است كه از گناهانش خارج شود. پس هنگامى كه به حائر (حرم) (ع) رسيد، قدم از قدم برنمى‌دارد، مگر اين‌كه خداوند برايش ده حسنه مى‌نويسد و ده گناهش پاك مى‌گردد.

روايت يازدهم

حسين بن ثُوير از امام صادق (ع) نقل مى‌كند كه حضرت فرمود:

«إِذَا أَتَيْتَ أَبَا عَبْدِ اللهِ (ع) فَاغْتَسِلْ عَلَى شَاطِئِ الْفُرَاتِ ثُمَّ الْبَسْ ثِيَابَكَ الطَّاهِرَةَ ثُمَّ امْشِ حَافِياً فَإِنَّكَ فِي حَرَمٍ مِنْ حَرَمِ اللهِ وَ رَسُولِهِ بِالتَّكْبِيرِ وَ التَّهْلِيلِ» ؛ ³زمانى كه به زيارت ابا عبدالله (ع) رفتى، پس غسل كن در نهر فرات و سپس لباس‌هاى پاك بپوش؛ آن‌گاه با پاى برهنه راه برو؛ پس تو در حرمى از حرم خدا و حرم پيامبرش هستى و بر تو باد به تكبير و گفتن لا اله الّا الله.

روايت دوازدهم

از على صائغ نقل شده كه امام صادق (ع) فرمود: اى على! به زيارت حسين (ع) برو و آن را ترك مكن. على صائغ مى‌گويد: عرض كردم: چه ثواب و پاداشى براى زائرش دارد؟ امام فرمود:

«مَنْ أَتَاهُ مَاشِياً كَتَبَ اللهُ لَهُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ حَسَنَةً وَ مَحَا عَنْهُ سَيِّئَةً وَ رَفَعَ لَهُ دَرَجَةً، فَإِذَا أَتَاهُ وَكَّلَ اللهُ