51
صدّيقٍ و شهيدٍ ماتَ أو قُتِلَ ثُمّ مَشى و مَشَيْتُ معه و عَلَيْنا السكينة والوَقار. . .» ؛ 1قدمهايت را كوتاه بردار و سرت را پايين بيانداز، به درستى كه با هر قدمى، صدهزار حسنه برايت نوشته مىشود و صدهزار گناه پاك مىگردد و رتبهات صدهزار درجه بالا مىرود و ثواب صديق و شهيدى كه كشته شده يا از دنيا رفته، برايت نوشته مىشود. سپس حضرت پياده حركت كردند و من نيز پياده حركت كردم و آرامش سنگينى بر ما حاكم بود.
روايت پنجم
قدامة بن مالك از امام صادق (ع) نقل مىكند كه حضرت فرمود:
«مَنْ زَارَ الْحُسَيْنَ مُحْتَسِباً لَا أَشِراً وَ لَا بَطِراً وَ لَا سُمْعَةً مُحِّصَتْ عَنْهُ ذُنُوبُهُ كَمَا يُمضَّضُ (يمحصُّ) الثَّوْبُ فِي الْمَاءِ فَلَا يَبْقَى عَلَيْهِ دَنَسٌ وَ يُكْتَبُ لَهُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ حَجَّةٌ وَ كُلَّمَا رَفَعَ قَدَماً عُمْرَةٌ» ؛ 2كسى كه حسين (ع) را براى رضاى خدا زيارت كند، نه براى خوشگذرانى و تفريح و نه به جهت كسب شهرت (و فخر فروشى) ، گناهانش فرو مىريزد، همانطور كه لباس در آب شسته شده (و پاك مىشود) و در نتيجه، هيچ آلودگى بر او باقى نمىماند و با هر گامى كه بر زمين مىگذارد، حجّى برايش نوشته مىشود و با هر قدمى كه برمىدارد، عمرهاى برايش ثبت مىگردد.
روايت ششم
از حسين بن ثُوَير نقل شده كه امام صادق (ع) فرمود:
«يا حسين! انَّه مَنْ خَرَجَ مِن مَنزِله يريد زيارة قبر الحسين (ع) إِنْ كَانَ مَاشِياً كُتِبَتْ لَهُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ حَسَنَةٌ وَ مُحِيَ عَنْهُ سَيِّئَةٌ وَ إِنْ كَانَ رَاكِباً كُتِبَتْ لَهُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ حَسَنَةٌ وَ حُطَّ بِهَا عَنْهُ سَيِّئَةٌ حَتَّى إِذَا