373خالى نيست؛ ولى نماز كه تمام شد در مسجد جا هست؛ تشريف ببريد و در مسجد مستقر شويد. دوباره به طرف مسجد حركت كرديم و ديديم مسجد تقريباً پر شده و هر كدام از زائران ساك و وسايل مختصر سفرش را كنارش گذاشته و جا گرفته است. ما هم به ناچار وارد شديم و هر يك از دوستان جايى پيدا كردند و مستقر شدند. من هر جا نگاه كردم، جاى خالى كه مزاحم ديگران نباشم نيافتم؛ اما ناگهان جاى خالى محراب مسجد نظرم را جلب كرد. ديدم كسى مستقر نيست و امام جماعت پشت محراب جا گرفته است؛ لذا به سرعت به طرف محراب رفتم و با انداختن عباى خود در محراب مسجد كه بسيار بزرگ و بدون فرش بود، در آن‌جا مستقر شدم. پس از چند دقيقه خادمان مسجد پتوهايى را آوردند و ميان زوار تقسيم كردند.

وقتى آماده استراحت شدم، جوانى از اهالى نجف وقتى ديد من يك پتو بيشتر ندارم و زمين زير من هم سنگفرش و سرد است، فوراً يك پتوى ديگر براى من آورد و من هم با خيال راحت و در جاى وسيع محراب مسجد استراحت كردم.

مثل روزهاى ديگر و مانند ديگران، يك ساعت پيش از اذان صبح بيدار شدم و پس از نماز جماعت صبح و خواندن قرآن و دعا و رفتن اكثر زائران، ديدم باز دوستان همراهم عجله ندارند؛ لذا با خلوت شدن مسجد، در كنار تعداد زيادى از پتوها كه روى هم انباشته شده بود، ورزش و نرمش صبحگاهى را انجام دادم و دوستان هم پس از انجام كارهاى شخصى و تجديد وضو، عازم شدند و حركت كرديم.

پس از طى مسافتى كوتاه و گرم شدن در كنار آتش‌هاى برافروخته شده كنار جاده و صرف صبحانه در يكى از موكب‌هاى كوچك، نزديك ظهر به ساختمان بزرگ مدينة العباس كه مربوط به عتبه مقدسه حضرت ابالفضل العباس (ع) است، رسيديم. ¹حدود يك ساعت به اذان ظهر باقى مانده بود، ولى دوستان همگى متحدالقول شدند كه همين جا مقدارى استراحت كنيم و نماز را بخوانيم و بعد به حركت ادامه دهيم.

وقتى وارد حيات بسيار بزرگ اين مكان مقدس شديم، ديديم كه در محوطه بزرگ بيرون مسجد صندلى‌ها و ميزهاى پذيرايى زيادى آماده شده و عده زيادى از زائران از راه رسيده، روى آنها مستقر شده و مشغول خوردن نهار بودند. كنار آن ميز و صندلى‌ها را هم موكت كرده بودند تا بقيه زوار روى آنها پذيرايى شوند. ما هم در كنار زائران ديگر مستقر شديم. آقاى قديانى گفت: تا غذا را بياورند، من مى‌روم ببنيم آيا لباس‌شويى و حمام مناسب وجود دارد يا نه؟ ايشان رفت و پس از چند دقيقه غذاى نذرى حضرت ابوالفضل (ع) را آوردن.