338 18. مَحادر - استان صلاح الدين - كشور عراق

به مناسبت انحدار و پايين بودن زمين، به آن «محادر» مى‌گويند. روستايى كه مسافت ميان آن و فرحاتيه حدود ده كيلومتر است. ¹

19. مُهَيجر - استان صلاح الدين - كشور عراق

مُهَيجر تلّ كوچكى نزديك دجله است و امروزه نيز بقاياى قصر عباسى در آن يافت مى‌شود. ²

20. تكريت - استان صلاح الدين - كشور عراق

تكريت شهرى در 165 كيلومترى بغداد است. قلعه‌اى محكم در قسمت بالاى شهر تكريت و مسلط بر ناحيه غربى دجله واقع شده است. اولين كسى كه قلعه را ساخت «سابور بن اردشير بن بابك» بود كه آن را براى جلوگيرى از آسيب در مقابل شورش احتمالى مردم ساخت. گفته مى‌شود كه اين شهر نامش را از «تكريت» دختر وائل و خواهر بكر بن وائل گرفته است. برخى نيز مى‌گويند كه مرزبانى در اين قلعه بوده كه پس از خواستگارى از يك دختر مسيحى باديه‌نشين به نام تكريت، شرط او را پذيرفته و به دين مسيحيت گرويده است و نام اين منطقه از نام آن دختر گرفته شده است. ³مهدى حائرى مازندرانى مى‌نويسد:

زمانى كه قافله اسراى اهل‌بيت (عليهم السلام) نزديك تكريت رسيد، سربازان عمر سعد به والى تكريت نوشتند كه به پشتيبانى ما بياييد و براى‌مان غذا بياوريد كه سر حسين (ع) با ماست. والى تكريت بعد از خواندن نامه دستور داد تا در شيپورها بدمند و پرچم‌هاى رنگارنگ را برافراشتند و شهر را آذين بستند و مردم را از هر سو فراخواندند. عده‌اى همراه والى از شهر خارج شدند و به استقبال عمر سعد و سربازانش رفتند. هر كه از ايشان مى‌پرسيد چه شده و اين سر كيست، به آنان پاسخ مى‌دادند: اين سر يك خارجى است كه در خاك عراق و در سرزمينى كه به آن كربلا مى‌گويند، سر به شورش برداشته و بر يزيد خروج كرده بود؛ در نتيجه ابن‌زياد او را كشته و سرش به شام فرستاده شده است. ⁴

در اين بين يك مسيحى فرياد كشيد: اى مردم! من در كوفه بودم كه اين سر وارد شد، اين سر، سرِ يك خارجى نيست؛ بلكه سر حسين بن على بن ابى‌طالب (ع)