133ظاهراً يعنى كمى هم آب به اسب‌ها بدهيد. بحرانى گويد: قوله: «و رشّفوا الخيل» أى اسقوهم قليلا، قال الجوهرى: الرشف المص. ¹

و علت اين بود كه اسبان تشنه به سادگى سيراب نمى‌شوند و آن مقدار آب كه امام مى‌توانست 1000 اسب را با آن سيراب كند، در اختيارش نبود و امكان حمل اين اندازه آب براى ايشان وجود نداشت و نيازى هم به آن نبود.

«اللّهُمَّ فاطِرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ عالِمَ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ، أَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبادِكَ فِي ما كانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ، وَ سَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُون» ؛ اى خداى آفريننده آسمان‌ها و زمين به آنچه غيب است و آنچه آشكار است! دانا هستى و ميان بندگانت در امورى كه بينشان اختلاف است، حكم و داورى مى‌كنى و به زودى كسانى كه ظلم كردند، خواهند فهميد به كجا بازخواهند گشت.

«اللهُمَّ لا تَجْعَلْهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنْ زِيارَتِهِ وَ ارْزُقْنِيهِ ابَداً ما بَقِيتُ وَ حَييتُ يا رَبِّ وَ انْ مِتُّ فَاحْشُرْنِي فِي زُمْرَتِهِ، يا ارْحَمَ الرّاحِمينَ» ؛ خداوندا اين زيارت را آخرين زيارت من قرار نده. پروردگارا! زيارت آن حضرت را تا زمانى كه باقى و زنده هستم، روزى من بفرما و چنانچه از دنيا رفتم، مرا در زمره امام حسين قرار ده، اى كسى كه رحمتش از تمامى رحمت كنندگان بيشتر است.

ظاهراً منظور از قرار گرفتن در زمره آن امام، اين است كه زائر در گروهى كه آن حضرت، برترين فرد آنان است، قرار گيرد. سيد بن طاووس در پايان اين وداع شريف گويد:

وامّا زيارة العباس بن مولانا أمير المؤمنين عليه السلام و زيارة الشهداء مع مولانا الحسين، فتزورهم في هذا اليوم بما قدمناه من زيارتهم في يوم عاشوراء، و ان شاء بغيرها من زياراتهم المنقولة عن الأصفياء؛ ²

و اما براى زيارت عباس، فرزند مولاى ما اميرالمؤمنين (ع) و زيارت شهدا در كنار زيارت مولايمان حسين (ع) ، بايستى آنان را در اين روز ³با آنچه از زيارتشان كه قبلاً در روز عاشورا گفتيم، زيارت كنى، و اگر زائر تمايل داشته باشد، با غير اين زيارت از زيارت‌هايى كه از طريق برگزيدگان الهى گزارش شده، زيارتشان كند.