94
چون مدّت مديد بود كه مبشّران بشارت الهيه، به تواتر، به مسامع عليّه حضرت پادشاهى مىرسانيدند كه قرايوسف تركمان، دست ظلم و عدوان، بر اهالى آذربايجان گشاده ... و به صوب خلاف مايل گشته، طريق عرب و عجم به حجاز مسدود شده است و راه بيتاللهالحرام بر عرب و عجم و بزرگ و كوچك از ترك و ديلم مسدود مانده و
(وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ مَنَعَ مَسٰاجِدَ اللّٰهِ أَنْ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ وَ سَعىٰ فِي خَرٰابِهٰا أُولٰئِكَ مٰا كٰانَ لَهُمْ أَنْ يَدْخُلُوهٰا إِلاّٰ خٰائِفِينَ
)(بقره: 114) و مدتى است تا بدين سبب و جهت، طالبان جمال حرم و متعطشان زلال زمزم، چون عشاق بىنوا قدم صدق و صفا بر مروه و منا ننهادهاند و احرام لبيك اللّهم لبيك بر ميان جان بسته از اسباب اميد مضطر و متحير و منتظر فتحالباباند، رأى عالى اقتضاى آن نمود كه بر جانب فتح آن معطوف گردانيم. 1
پسر وى، اسكندر بن قرايوسف نيز، در مقابل شاهرخ با مصر متحد شد. او بر خلاف پدرش، در امنسازى راه حج و امنيت كاروانهاى حج تلاش بسيار كرد. 2 جهانشاه (841 - 872 ه.ق)، فرزند ديگر قرايوسف نيز، براى تسلط بر راه حجاز و قدرتيابى در برابر تيموريان بسيار كوشيد و توانست براى مدت كوتاهى سلطان راه حج باشد. او در نامهاى به سلطان مراد دوم عثمانى، خبر اين فتح را داد و نوشت:
تهنيت فتوحاتى كه اين محب را به عون و عنايت الهى ميسر گشته در طى آن مدغم، خصوصاً فتح طريق كعبه معظمه كه از معظمات اركان اسلامى است و تسخير ممالك عراق عجم كه نمودارى از تضاعف عنايات ربّانى است ... مخلصان را ميسر گشت. 3
قراقويونلوها در سال 973 ه.ق بهدست اوزون حسن آققويونلو كه تيرهاى ديگر از