60شد به خاك ايران حمله كند كه اين يورش پنج سال (794-799 ه.ق) به طول انجاميد. بعد از آن توجه تيمور به دشت قبچاق و حمله به هند معطوف شد. اما پس از يك سال جنگ و خونريزى در هندوستان، در پى شنيدن اخبار ناگوارى از ايران، به خصوص آذربايجان، بىدرنگ از طريق كابل عازم سمرقند شد. او سمرقند را در سال 802 ه.ق، درحالىكه 66 سال داشت، به قصد ايران ترك كرد. اين يورش كه هفت سال (802-807 ه.ق) طول كشيد، با هزيمت سلطان مصر و اسارت و مرگ سلطان عثمانى، خاتمه يافت. تيمور در محرم 807 ه.ق به سمرقند بازگشت و مصمم بود چين را تصرف كند كه در حين لشكركشى به چين، در هفدهم شعبان 807 ه.ق، درگذشت. 1
به دنبال مرگ تيمور، شيرازه امپراتورى از هم گسيخت و مدعيان براى تصاحب تخت به جدال برخاستند. در اين ميان، شاهرخ، با درايت خود توانست بر خراسان و ماورءالنهر مسلط شود. او از جوانى در بيشتر جنگها از سرداران سپاه تيمور بود و در سال 799 ه.ق، هنگامى كه بيست ساله بود، به حكومت خراسان، مازندران و سيستان رسيد. شاهرخ در سال 807 ه.ق در هرات به تخت نشست و در زمان وى، وضع مردم بهبود يافت.
شاهرخ پايتخت تيمورى را از سمرقند به هرات منتقل كرد و هرات مركز فرهنگ و علم آن روزگار شد. او مدت 43 سال (807-850 ه.ق) از سرحد چين تا مرز روم و از اقصاى تركستان تا مرز هند، فرمان راند. 2
بلافاصله پس از مرگ شاهرخ، قلمرو وسيع تيمورى بار ديگر در آشوب سياسى فرو رفت و چند سال طول كشيد تا ابوسعيد (855 - 872 ه.ق) موفق شد هرات، پايتخت شاهرخ را فتح كند. جانشينان شاهرخ فقط اداره بخشى از قلمرو شرقى ايران را در دست داشتند و نتوانستند غرب ايران را تصرف كنند.