54آلمظفر، قراقويونلوها و در نهايت حمله تيمور انجاميد. آخرين شاهزاده جلايرى، سلطان حسين دوم بود كه قراقويونلوها وى را در سال 835 ه.ق كشتند. مورخان، آلجلاير را احياكننده دولت چنگيزى دانستهاند 1 و وزراى آنان را در فهرست وزراى چنگيزى ذكر كردهاند. 2
آلمظفر
شاهان آلمظفر، هفت تن بودند كه از سال 717 تا 795 ه.ق به مدت 77 سال در فارس، عراق، كرمان، يزد و مدتى در آذربايجان حكومت كردند. 3 جدّ اعلاى دودمان آلمظفر، غياثالدين حاجى خراسانى بود كه از ترس چنگيز، خانوادهاش را از خواف خراسان به يزد، و سپس به ميبد منتقل كرد. 4 پسران و اخلاف او در خدمت اتابكان يزد درآمدند. آنان از كدخدايى قصبه ميبد شروع كردند و با لياقتى كه نسل به نسل از خود بروز دادند، توانستند آوازه شايستگىهاى خويش را تا مقر حكومت ايلخانان در تبريز و سلطانيه برسانند.
«امير مبارز الدين»، منشور حكومت يزد را از سلطان ابوسعيد ايلخانى گرفت. 5 او طى هجده سالى كه از طرف سلطان ابوسعيد، حاكم يزد بود، با سركوبى آشوبگران و راهزنان، محبوبيتى كسب كرد. وى هنگام رسيدن خبر مرگ ابوسعيد، لواى سلطنت برافراشت و به نام خود سكه زد. 6
امير مبازر الدين، ابتدا با پيرحسين از حاكمان چوپانى، همكارى كرد و به اتفاق، شيراز