153بنابراين، اگر انسان فعلى را از غير خدا طلب كند به اعتبار اينكه وى «بحول الله» و «بإذن الله» اين فعل را انجام دهد، نه به اين اعتبار كه بىنياز از خدا باشد اين شرك نيست. شفاعت نيز همينگونه است. پس شركى در كار نيست.
تقرير ديدگاه ملاصدرا
به عقيده ملاصدرا «شفاعت يعنى آنچه شخص به واسطه آن شفيع مىشود و آن نورى است كه از حضرت حق بر جواهر وسايط بين او و كسانى كه در سياهچالهاى بُعد و دورى از خداوند سقوط كردهاند، تابش مىنمايد تا نقايص آنها را جبران كند.» 1
شفاعت در حقيقت چيزى جز اين نيست كه رحمت و مغفرت و فيض خداى سبحان از راه اوليا و بندگان برگزيده خدا به مردم برسد. يعنى همانگونه كه هدايت الهى كه آن هم از فيوضات اوست در اين دنيا توسط پيامبران به مردم مىرسد، مغفرت الهى نيز در روز قيامت توسط آنان به گناهكاران واصل مىگردد. ملاصدرا مىفرمايد:
«شفاعت، وساطت است... نور هدايت و وجود از ذات حقتعالى بر جوهر نبوت افاضه مىشود و از جوهر نبوت در همه موجوداتى كه مناسبات آنها با جوهر نبوت خوب باشد انتشار مىيابد.» 2
از نظر صدرالمتألهين دنيا محل اكتساب است و در آن هم علل ذاتى 3 و هم علل اتفاقى تأثير دارند. از اين رو، محتمل است كه در دنيا شيئى خاص، غايت