121به صورت مستقيم بر ذات نبى اكرم (ص) متجلى شده و سپس بر ساير ذوات و ممكناتى كه مناسبت خاصى با آن حضرت دارند و شبيه مناسبت آن حضرت با خدا مىباشد، منعكس و منتشر مىگردد (22، ص125). بر همين اساس، «تمام كسانى كه از فقراى امت محمد (ص) ، چه در گذشته و چه در آينده، نسبتشان با آن حضرت درست باشد، نور الهى از او (ص) بر وى منعكس مىگردد. و اين است معناى شفاعت كه تمامى مردم، حتى پيامبران و اولياى پيشين و پسين، در قيامت محتاج آن خواهند بود (همان، ص126). نور الهى پس از تجلى در حقيقت محمدى (ص) كه همانند آينهاى در مقابل نيّر اعظم مىباشد، به واسطه آن حضرت بر تمامى ممكنات ديگر با توجه به مناسبتى كه دارند، به شيوه الاقرب فالاقرب افاضه مىگردد تا اينكه با واسطههايى به ارواح خلق عوام منتهى گردد.
ملاصدرا در راهنمايى براى كسب مناسبت خاص با حقيقت محمدى (ص) و نسبت درست داشتن ممكنات با آن حضرت، آورده است: در اثر شدت محبت و كثرت مواظبت بر سنتهاى آن حضرت و فراوانى ياد او است كه مناسبت و نسبت لازم براى شفاعت فراهم مىگردد (22، ص125)، همانطور كه خداوند متعال با حكايت از رسول اكرم (ص) مىفرمايد: فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللّٰهُ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ ؛ «پيروى كنيد مرا تا خداوند شما را دوست داشته باشد و گناهانتان را ببخشايد» (آل عمران: 31).
بنابراين جهت كسب شايستگى و مناسبت خاص، بايد همواره با تلاش مستمر و خستگىناپذير، گام در وادى عبوديت و محبت نهاده، با صاف كردن آينه دل، مناسبت خاصى را برايش فراهم نماييم تا بتواند در صفحه آينه محمدى (ص) نور الهى را مشاهده نمايد. ملاصدرا هدف از عبادت را كسب اين مناسبت دانسته و مىگويد: «بدان كه غرض اصلى از عبادتها و رياضتها عبارت است از تصفيه صورت ذات و قرار گرفتن در برابر نور حق احد، پشت قنديل محمد (ص) تا اينكه نور الهى را مشاهده كند و نور معرفت الهى بر وى بتابد» (22، ص366).