120واسطه بوده و نور الهى به صورت مستقيم بر آنها افاضه مىگردد و آنهايى كه به سبب ضعف جهت امكانى، قدمهايشان در ملاحظه وحدانى مستحكم نشده، ولى به سنن پيامبر اقتدا نموده و محبت دارند، با واسطه و به صورت انعكاس نور از بعضى به بعضى ديگر، از آن بهرهمند مىگردند (22، ص124).
ب) اول مستفيض از نور الهى
عقل اول و ممكن اشرف و برترين بنده الهى، يعنى حقيقت محمدى (ص) اولين مستفيض نور الهى مىباشند، چون اولين كسى هستند كه نورانيت به نور الهى را تقاضا كردند (19، ص154). ملاصدرا در تأييد و تأكيد بر اين استفاضه مىگويد: «اول كسى كه باب استناره به نور الهى را كوبيد و اول كسى كه نطق به لا اله الا الله نمود، عبارت است از بنده برتر و عقل اول و ممكن اشرف و حقيقت محمديه. پس اوست چراغ نور الهى» (22، ص365).
دليل اوليت استفاضه و تابش مستقيم نور الهى بر جان نبى اكرم (ص) در اين امر نهفته است كه شدت استيلاى توحيد و عرفان بر آن حضرت، مناسبت و قرب خاصى ايجاد كرده و در نتيجه، هرگونه حجاب و واسطه از بين رفته و نورالهى به صورت مستقيم بر آن حضرت افاضه گرديده است (همان، ص124).
بنابراين ذات نبى (ص) همانند آينه برّاقى است كه در برابر خورشيد تابان الهى و مقابل جهت ربوبى قرار گرفته و وجه خداوند صاحب جلال و كرامت در آن آشكار و ظاهر گرديده است (19، ص154).
ج) شفاعت پيامبر اكرم (ص)
با توجه به اينكه عقل اول و چراغ نور الهى، حضرت محمد مصطفى (ص) ، معلم تمامى انبيا و پيشرو تمام آنها در فتح باب شفاعت است (25، ص33) و بنا به فرمايش آن حضرت: «كنت نبياً و آدم بين الماء و الطين» (4، ص214)، نور الهى