62شد كه بميريد و به قبرها داخل شويد. اين تفسير با زيارت به معناى مورد بحث در مقاله ارتباطى ندارد. اما بر اساس تفسير نخست كه زيارت قبور به معناى ديدار قبور مى‌باشد، آيه مورد بحث به نوعى شرعيت زيارت قبور را نتيجه مى‌دهد، به ويژه آنكه سخن على عليه السلام در نهج‌البلاغه تفسير اول را تأييد و به نوعى جواز زيارت قبور در صورتى كه براى تذكر و تنبه باشد را تأييد مى‌كند. از همين روى است كه پاره‌اى از مفسران ¹ ضمن تصريح به آنكه سوره تكاثر تنها سوره قرآنى است كه در آن عنوان «مقابر» كه جمع مقبره است به كار رفته با بيان احاديثى در خصوص جواز زيارت قبور در خصوص حكم زيارت قبور براى مردان و زنان به داورى پرداخته‌اند.

براساس تفسير سومى كه براى آيه دوم متصور است ² زيارت قبور كنايه از ذكر مردگانى است كه در گورها دفن شده‌اند، در اين صورت آيه مورد بحث با مفهوم زيارت مورد نظر در تحقيق حاضر ارتباط نخواهد داشت.

3. (وَ لاٰ تُصَلِّ عَلىٰ أَحَدٍ مِنْهُمْ مٰاتَ أَبَداً وَ لاٰ تَقُمْ عَلىٰ قَبْرِهِ إِنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللّٰهِ وَ رَسُولِهِ وَ مٰاتُوا وَ هُمْ فٰاسِقُونَ) ؛ (توبه: 84) بر هيچ يك از آنها (منافقان) كه از دنيا مى‌روند نماز مگزار، و هيچ گاه در كنار قبر او براى طلب آمرزش و استغفار نايست.

آيه درباره منافقان و سركرده آنها (عبدالله بن ابى) كه بر حالت كفر از دنيا رفته سخن مى‌گويد و پيامبر (ص) را از نماز خواندن بر قبر منافقان و