144ناگفته نماند كه وهابيت و پيروان محمد بن عبدالوهاب نيز، گرچه تاكنون جرأت نكردهاند، طبق عقايد انحرافى خود، گنبد خضرا و بارگاه ملكوتى پيامبر را خراب كنند، ولى آنان همچنانكه سفر براى زيارت آن حضرت را حرام مىدانند، ساختن گنبد و بارگاه بر قبور اوليا و انبيا را نيز مجاز نمىشمرند و از آنها، به خصوص پيشواى ايشان، محمد بن عبدالوهاب نقل شده است كه اگر توانايى يابند گنبد و بارگاه پيامبر (ص) را هم مانند بقيع و شهداى احُد و حضرت حمزه عليه السلام خراب مىكنند. 1
كينه و دشمنى كه مستكبران، مشركان و كافران از پيامبر و معارف آسمانى آن حضرت بر دل دارند، امرى آشكار و هويداست و از فلسفههاى مهم و اساسى استحباب زيارت پيامبر (ص) و احكام مرتبط با آن، همين است كه با پر رونق بودن كانون پرجاذبه روضه منوره آن امام رحمت، دشمن نتوانسته است نقشههاى كينهورزانه خود را عملى كند. زيارت قبر آن حضرت نه تنها مانع و رادعى است محكم بر سر راه پياده شدن نقشههاى عملى و فيزيكى دشمن، بلكه بر هم زنندۀ بسيارى از توطئههاى فرهنگى و تبليغاتى آنان نيز هست.
نكته دوم: زيارت، مصداق بارز تبرّى از دشمنان
يكى از واجبات مهم، كه جنبه سياسى نيز دارد، برائت از مشركان و دشمنان است و اين مسأله در اسلام، به ويژه معارف اهل بيت عليهم السلام مورد تأكيد قرار گرفته و بىگمان زيارت پيامبر (ص) از مصاديق بارز عملى و