142
نكته اول: زيارت مانع تحقّق عداوتها
دشمنى و كينه مستكبران و مشركان، شياطين جن و انس، در حيات مادى پيامبر خدا (ص) خلاصه نمىشود. نقشههاى سوء، عليه اين كانون نور و هدايت، پس از رحلت پيامبر (ص) نيز ادامه داشته و تا زمان حاضر همچنان تداوم يافته است. برخى از دشمنىها، جنبۀ تبليغات زشت فرهنگى دارد؛ مانند آنچه در كاريكاتورهاى مطبوعات دانمارك در ماههاى اخير شاهد بوديم و برخى از مقولۀ فرهنگ نيز پا را فراتر گذاشته و به مرحله اقدامات عملى سياسى، حتى نظامى رسيده است؛ از جمله اين اقدامات، تلاشى است كه در طول تاريخ، دشمنان براى نبش قبر مبارك آن حضرت و ربودن پيكر مطهرش داشتهاند، كه در ذيل به برخى از اين موارد اشاره مىشود:
1. نخستين بار در قرن پنجم هجرى گروهى به فرمان الحاكم بامرالله عبيدى و به سركردگى فردى به نام ابوالفتوح، حاكم وقت مكه و مدينه تلاش كردند با نبش قبر مطهر پيامبر (ص) پيكر ايشان را به مصر منتقل كنند تا مردم براى زيارت آن حضرت به مصر بروند و وضع اهل مصر دگرگون شود كه موفق نشدند.
2. در اواسط قرن ششم هجرى، همزمان با ضعف حكومت عباسيان، برخى از حكمرانان مسيحى مناطق روم و بيزانس در سال 557 ه.ق به فكر ربودن پيكر مطهر پيامبر افتادند. دو تن از مسيحيان اندلس را براى اجراى اين نقشه مأموريت دادند، ولى خداوند نقشه ماهرانه آنها را نقش بر آب كرد.