461 رسالت پيامبر است. [ازاين‌رو خدا فرمود: وَ إِذٰا سَأَلَكَ ؛ يعنى هنگامى كه از تو مى‌پرسند. خداوند پيامبرش را واسطه قرار داد؛ با آنكه مى‌توانست بگويد: « واذا سأل عبادي عني فاني قريب »؛ «هنگامى كه بندگانم از من مى‌پرسند، بگو من نزديكم»].
مطلب دوم: پاسخ به كتاب «الواسطة بين الحق و الخلق» 1، از ابن‌تيميه
درآمد
وسيله، عبارت است از راه رسيدن به خواسته و مقصود. در شرع نيز به معناى پلى است كه براى مقاصد شرعى قرار داده شده است، يا پديده‌هاى ملموسى است براى درك معانى والاى معنوى، يا عبارت است از راه‌هاى شرعى براى خواسته‌هاى مشخص.
توسل در شريعت بدين معناست كه انسان پارسا، اعمال خود را ناديده مى‌گيرد و به اعمال مقبول انسان‌هاى مقرب درگاه خداوند متوسل مى‌شود.
طرح شبهه
ابن‌تيميه در كتاب الواسطة بين الحق و الخلق، صفحه 20، ذيل عنوان «الرسل لا يجلبون النفع» 2 اين‌گونه مى‌نويسد:
اگر منظور از واسطه اين باشد كه بايد براى كسب منفعت و دفع زيان، واسطه‌اى باشد، مانند اينكه براى روزى بندگان، يارى و