208[در روايت پيشين] مرد باديه‌نشين، مى‌دانست كه بايد به خداوند پناه ببرد و از او درخواست برآورده شدن حاجت كند، ولى از چگونگى تقرب يافتن به درگاه الهى و نيز از مقام رسالت و رسول خدا بى‌خبر بود و پس از پرسش و پاسخى كه صورت گرفت، مطمئن شد، كسى كه به همه دستورها و گفته‌هايش عمل مى‌شود و از او فرمانبردارى مى‌گردد، بايد رسول خدا باشد. اين مرد عرب، پيش از اين نزد پادشاهان رفته و رؤساى قبايل را ديده بود، اما اكنون، امر شگفت‌آورى را مى‌ديد؛ رهبرى را مى‌ديد كه چگونه مردم را به‌سوى خدا رهنمون مى‌ساخت و تلاش مى‌كرد تا مردم مقام او را بشناسند؛ به همين دليل پيامبر به او فرمود: نگو «عليك السلام »؛ زيرا اين شيوه سلام دادن به مردگان است. اين فرموده رسول خدا نشانگر اين است كه سلام بر مسلمانان خفته در گور، بايد با عبارت « سلام عليكم دار قوم مؤمنين » باشد؛ زيرا آنان در قبرهايشان زنده‌اند و اين نكته‌اى درخور تأمل است كه حضرت مصطفى(ص) بدان اشاره كرد.

رسول خدا(ص) با اين عبارات مى‌خواهد بفهماند كه اين‌گونه سلام دادن فقط براى مردگان است؛ زيرا آوردن خبر پيش از مبتدا، از شيوه‌هاى حصر شمرده مى‌شود. « عليك السلام »؛ يعنى فقط سلام بر مردگان است. مرده نيز به سلام، آرامش و امنيت نياز دارد؛ اما زندگان به سلام و صالح بودن اعمال ظاهرى و باطنى خود نياز دارند. به همين علت گفته شده كه دليل سلام كردن، براى حفظ نور نماز، برطرف كردن ترس و احساس امنيت است. از اين‌رو، پيامبران بر صراط مى‌ايستند و مى‌گويند: «سلِّم، سلِّم». ¹ تحيت و